'Ik ben een roedelbeest. Van mijn roedel blijf je af'
"Ik heb altijd gezegd dat De Verraders leuker is als bondgenoot", zegt Kürt. 'Ik vind de jacht interessanter dan opgejaagd worden. Als bondgenoot is het ergste wat er kan gebeuren dat ze je verdenken en naar huis sturen terwijl je onschuldig bent. Dan vertrek je tenminste nog onder applaus. Als verrader word je ontmaskerd en knallen de champagnekurken. Toen ik werd aangeduid als verrader, dacht ik: fuck, ik ben gesjareld. Maar vanaf dat moment was het spel echt vertrokken.'
Was het een voordeel dat je acteur bent?
Ik denk eerder een nadeel. Bovendien ben ik fan van het spel en weet ik hoe het werkt. Mensen kwamen mij voortdurend raad vragen en daardoor stond ik vanaf dag één in de spotlights. Iedereen hield mij in de gaten.
Toby Alderweireld pakte Kürt hard aan in De Verraders. 'Ze pakken je niet alleen op je fouten, maar ook op wie je bent.'
Hij vond het heel verdacht dat ik hem zoveel complimenten gaf, maar dat is nu eenmaal mijn natuur. (denkt na) Dat is zo confronterend aan het spel: mensen pakken je niet alleen op fouten, maar ook op wie je bent. Ik heb graag dat een ander zich goed voelt. Als iemand er goed uitziet, zeg ik dat.
Jasmijn Van Hoof zat ook in het spel. Jullie kennen elkaar goed van Familie.
Jasmijn en ik praatten voordien al vaak over De Verraders. We zeiden altijd dat we allebei bondgenoot wilden zijn en de stress van een verrader niet aankonden. We vertrouwden erop dat de ander voor het bondgenootschap zou kiezen. Dat werd achteraf net onze valkuil: Jasmijn vertrouwde me volledig en had nooit door dat ik een verrader was.
SPANNENDE MAN
Vlaanderen kent je als een aimabele man. Zien we nu een andere Kürt? Ik hoop dat je echt twee kanten van mij ziet. Met momenten heb ik zwaar afgezien van het schuldgevoel. Veerle Dobbelaere zei op een bepaald moment: 'Jij bent geen verrader. Je bent er een veel te goede mens voor.' Op zulke momenten voel je je toch even schuldig. Maar tegelijk heb ik ook enorm genoten. Tijdens de opdrachten heb ik nooit gemold, maar het toneelspel aan het ontbijt - Wat? Is die dood? Amai, dat had ik niet zien aankomen - dat liegen en bedriegen vond ik ook gewoon plezant om eens te doen.
Je hebt nog altijd het imago van ideale schoonzoon. Dat ben ik uiteraard niet. Ik ben niet de meest geduldige mens. Ik wil ook graag dat alles loopt zoals ik het in mijn hoofd heb. Dat perfectionisme heb ik door de jaren heen moeten leren loslaten, zeker met opgroeidende dochters.
Sommige mensen denken ook dat je een saaie mens bent. Dat is ook zo. Karen Damen heeft ooit gezegd: 'Lars De Wulf, dat vind ik een spannende man. Die zou mij kunnen krijgen. Maar Kürt Rogiers? Bah, nee.' Daar heb ik geweldig om gelachen. Ik cocoon graag. Geef mij maar Netflix, de huisdieren en gezelligheid thuis. Ik snap mensen niet die van elke dag iets spannends willen maken. Ik ben het tegenovergestelde.
ALLES CONTROLEREN
Heb je zelf al vaak met leugens en manipulatie te maken gehad? Dat valt mee. Ik ben wel heel beschermend voor mijn familie. Toen een bovenbuurvrouw ooit hard en oneerlijk deed tegen mijn ouders, ben ik er heel fel tegen ingegaan. Ik ben een roedelbeest en van mijn roedel blijf je af. Iemand heeft ooit gezegd dat ik een charmante man ben, maar soms ook een brutale aap. En dat klopt gewoon.
Maar als iemand in je gezicht liegt, kun je daar slecht tegen? Heel slecht. Ik heb liever dat je iets niet vertelt dan dat je liegt. Of mijn dochters nooit tegen mij liegen? Dat gevoel heb ik niet. Soms vraag ik me af of ik wel weet wat er allemaal speelt. Mijn vrouw is daar nuchterder in: 'Laat ze gerust.' Daar moet ik soms naar luisteren, want ik wil graag alles controleren en zorgen dat alles goed verloopt. Maar zo werkt het leven natuurlijk niet.
De slogan van het programma is: Je kan niemand vertrouwen. Hoe zit dat bij jou in het echte leven? Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Als iemand mijn vertrouwen echt schaadt, duurt het lang voor het hersteld is. Vergeven lukt mij meestal wel, vergeten veel minder. Dan denk ik toch: ik weet dat die persoon daartoe in staat is. Gelukkig zijn er mensen rondom mij die mij er soms aan herinneren dat iedereen fouten maakt. Ik ook. Het blijft een werkpuntje.
Ik snap mensen niet die van elke dag iets spannends willen maken
ROUWPROCES
Dit seizoen wordt ook gekleurd door het overlijden van Margriet Hermans. Zelf ben je ook al meermalas met verlies geconfronteerd. Ja, dat is helaas de cirkel van het leven. Dat is een enorme slag, daarna volgt een rouwproces met ups and downs. Je moet het verdriet toelaten en op termijn weer verdergaan. Ik zeg daarom liever 'veel moed' dan 'sterkte'. Je moet de moed hebben om door de rouw heen te gaan.
Heb je het overlijden van je mama, nu tweeënhalf jaar geleden, een plek kunnen geven? Ja, maar het blijft een gemis. De Verraders was voor mij bijvoorbeeld een ijkpunt: wat zou zij hiervan gevonden hebben? Ze keek naar de eerste seizoenen. Haar foto staat nog altijd in elke ruimte van ons huis, maar ik schiet niet meer telkens vol als ik die zie.
Je papa is er gelukkig nog. Hij is 82 en woont om de hoek. Hij legt zijn lot voor een groot deel in handen van Els en mij en wij proberen hem te helpen waar we kunnen. Ik zit nu echt in de fase waarin je meer voor de ouders moet zorgen, maar ook nog voor de kinderen. Al trekken die vooral hun plan.
'Vergeven lukt meestal wel, vergeten veel minder'
NERGENS BETER DAN THUIS
Ze studeren allebei in Gent, maar wonen wel nog thuis. Merlijn studeert toegepaste psychologie en Lola is aan een bachelor in de verpleegkunde begonnen. We dachten eerst dat we een kot of studio zouden moeten zoeken, maar ze wilden liever elke dag pendelen. Dat is natuurlijk ook een compliment. De frigo is altijd goed gevuld en de was wordt gedaan, dat zal ook wel helpen. Maar ze vinden het oprecht nog fijn thuis.
Hebben ze al een vriendje? Af en toe valt er wel eens een naam, maar een officieel liefje is er nog niet. Bij de jongste zijn er misschien wel wat kriebels (lacht). We zouden het natuurlijk leuk vinden, maar zij zeggen: het komt wel, als het komt. En daar hebben ze groot gelijk in.
ONTPLOFFEN
Je bent ondertussen 25 jaar getrouwd met Els. In goede én kwade dagen? Natuurlijk, niet elke dag is een sprookje. Er zijn momenten waarop je samen vliegt, maar wij hebben ook periodes waarin we denken: laat ons hier maar snel doorheen zijn.
En hoe lukt dat dan? Door te praten, maar ook niet te veel (lacht). Wij zijn niet het koppel dat zegt: kom, we moeten dit nu eens uitpraten. Als er iets is, kan dat even ontploffen en daarna is het meestal snel weer goed. Soms komen we er later op terug en denken we: waar maakten we ons eigenlijk druk om?
Wie maakt het dan meestal goed? We zijn allebei niet koppig. Als er iets gebeurd is, duurt het meestal geen halfuur voordat er een berichtje komt met: 'Sorry, misschien zat ik fout'. Het is al gebeurd dat ik kwaad de deur iets te luid dichtsloeg en een paar straten verder al dacht: ik stuur toch maar even een sorry (lacht).
GULZIGE MENS
Dit jaar speel je tien jaar Lars in Familie. Ooit gedacht dat je zo lang zou blijven? Absoluut niet. Toen ik begon, zat Caroline Maes hier al twintig jaar. Ik kon me toen niet voorstellen dat ik hier ooit zo lang zou zitten. Maar kijk, ik heb in die tien jaar nooit gedacht: ik wil hier een halfjaar uit. Ook al kan het soms behoorlijk druk zijn met andere tv- en theaterprojecten.
Vast werk geeft je ook financiële rust. Tuurlijk. Ik werk intussen al dertig jaar en ik kan daar goed van leven, maar ik ben geen miljonair, hoor. Ik sta 's morgens echt niet voor mijn garage te twijfelen met welke van mijn luxeauto's ik vandaag eens zal vertrekken.
Ben je nog altijd ambitieus? Mijn management vraagt in drukke tijden soms of ik het niet leuk zou vinden om enkel Familie te doen. Maar dan zou ik snel op mijn honger blijven zitten. Als er een uitdaging op mijn pad komt, spring ik er nog altijd op. Ik ben een gulzige mens, ik wil veel verschillende dingen doen.
FAMILIE
VTM • ma t.e.m. vrij • 20u05
DE VERRADERS
VTM • zondag • 19u55
