MÄBEL, ALLEENSTAANDE MOEDER
‘Waar ik nog het meest spijt van heb, zijn al de mooie momenten met mijn pasgeboren dochtertje die ik heb gemist,’ vertelt Mäbel Vanbruwaene (40), een hardwerkende alleenstaande moeder uit het West-Vlaamse Zwevegem.
MÄBEL VANBRUWAENE
«Romy is nu 4 jaar, maar op het dieptepunt van mijn verslaving was ze een paar maanden oud. Hoe vaak heb ik haar als baby niet rap-rap een badje gegeven en rap-rap in bed gelegd, om dan beneden snel verder te kunnen gokken? Ik speelde soms een hele nacht, voor hoge bedragen, soms 1.000 euro per draai aan de roulette. Dan mocht niemand me storen, ik nam de telefoon niet op en deed alsof ik niet thuis was. ’s Ochtends vertrok ik – met veel moeite – naar het boekhoudkantoor waar ik werkte, en speelde ik de vrolijke Mäbel die iedereen kende. Niemand wist dat ik die nacht alweer mijn hele maandloon had vergokt.
»Mijn gokverslaving was kort maar heftig: in twee jaar tijd heb ik zo’n 200.000 euro vergokt. Maar het verlies gaat veel verder dan dat. Ik heb twee jaar lang niet echt geleefd. Mijn relatie ging kapot, het vertrouwen van mijn ouders en mijn zus is geschaad, ik kreeg problemen met het gerecht. Maar het ergste zijn die verloren momenten met mijn dochtertje. Plots keek ik naar haar en was ze 1,5 jaar oud. Ik herinnerde me bijna niets meer van die periode.»
Sinds onlinegokken in 2010 legaal werd in België, kijken experts bezorgd naar het snelgroeiende aantal gokverslaafden in ons land. Het aantal spelers dat elke dag online gokt, is in vier jaar tijd verdubbeld: in 2018 waren ze met 63.000, in 2022 al met 141.000.
Jongeren zijn de snelst groeiende markt: één op de vier heeft zich voor het eerst aan kansspelen gewaagd door gokreclame. Liefst 30.000 jongens en meisjes tussen 11 en 16 jaar hebben last van schadelijke gokgewoontes en voor steeds meer Belgen wordt gokken een wekelijkse routine. Ook het aantal spelers dat minstens één keer per week gokt, verdubbelde immers in vier jaar tijd: in 2022 waren het er al 635.000, of zo’n 5,5 procent van de Belgische bevolking.
Met meer dan 50.000 zijn ze intussen, de gokverslaafden die zich vrijwillig lieten opnemen op de zwarte lijst van de Kansspelcommissie. Mäbel was één van hen.
VANBRUWAENE «Op 23 augustus 2022 heb ik mezelf op de zwarte lijst laten zetten, zodat ik niet meer kon gokken. Sindsdien heb ik het ook niet meer gedaan.
»Niemand wist dat ik een gokprobleem had. Dat zie je ook niet: gokverslaafden beven niet, takelen niet af of vermageren niet. Maar vanbinnen gaan ze dag na dag een beetje meer dood.
»Gokken was het enige wat me interesseerde. Ik kon nauwelijks nog een gesprek volgen, ik las geen boeken meer, keek geen tv, wilde geen vrienden meer zien. In mijn hoofd zat ik altijd bij de blinkende slotmachines en roulettetafels die op me wachtten: ‘Vanavond sla ik mijn grote slag!’ Ik liet mijn dochtertje vaak tot het allerlaatste moment in de crèche om zo lang mogelijk te kunnen gokken. (Slikt) Daar schaam ik me vandaag echt voor.»
HUMO Herinner je je de eerste keer nog?
VANBRUWAENE (knikt) «In april 2020, de eerste lockdown was net begonnen. Ik werkte thuis, zoals iedereen, en ik zat in een moeilijke periode. Mijn dochtertje was een paar maanden oud en ik stond er alleen voor: ik was dan wel een bewuste singlemama, maar plots werd ik overvallen door een enorm verantwoordelijkheidsgevoel.
»Op een avond zag ik op tv een reclame voor EuroMillions, er viel een megajackpot te winnen. Normaal deed ik nooit mee met lottospelletjes, maar die avond wilde ik mezelf weleens iets gunnen. Ik kon niet naar de krantenwinkel, dus maakte ik een account aan op de website van de Nationale Loterij. Daar ontdekte ik de ‘Woohoo’-spelletjes, met blokjes die naar beneden vielen en grappige geluidjes maakten. Maar toen ik doorhad dat er weinig te winnen viel, besloot ik een echte casinosite te bezoeken.
»Zo is het begonnen. De eerste keren ben je voorzichtig, met 25 cent inzet per keer. Maar dat gaat niet erg vooruit, het wordt snel meer. Die eerste avond zette ik 80 euro in, en ik won een enorm bedrag op een slotmachine, ‘Nine Blazing Diamonds’. 5.000 euro! De euforie die je dan overspoelt, is verslavend. Ik voel het nog altijd als ik het vertel! Die slotmachine bleef maar zingen en flikkeren, zes blinkende diamantjes op een rij, en ik belde met mijn zus: ‘Ik heb 5.000 euro gewonnen!’ – ‘Kijk er maar mee uit, want dat zijn gevaarlijke spelletjes,’ zei ze.
»Ze had gelijk. Ik ben die avond blijven spelen: als het één keer lukt, zal het ook wel een tweede keer lukken, dacht ik. Tegen het einde van de avond had ik nog 100 euro over, ik had dus 20 euro winst gemaakt. Drie keer niks, maar ik had de smaak te pakken. Ik hoor hetzelfde bij veel lotgenoten: de eerste keer winnen ze een groot bedrag, en ze zijn verkocht. Ik denk dat het een bewuste strategie is van de gokindustrie.
»’s Anderendaags bleef die 5.000 euro door mijn hoofd spoken. ‘Dommerik, je had het geld direct opzij moeten zetten!’ Dus ik wachtte ’s avonds ongeduldig tot het tijd was om mijn dochtertje in bed te stoppen, en ik probeerde opnieuw. In het begin heb je nog een rem: je zet 100 euro in en je stopt ermee als die op zijn. Maar bij mij ging het heel snel: na een maand speelde ik elke dag, voor almaar hogere bedragen. Je zit in een cocon, gefocust op dat scherm, je hoort of ziet niks anders meer. Enkel dat spel telt nog.»
HUMO Gokverslaafden vergelijken het met een drug.
VANBRUWAENE «Dat is het ook, het beheerst je leven. En ik had niet de kracht om ermee te stoppen. Ik heb één keer een astronomisch bedrag gewonnen. Op dat moment had ik al zware financiële problemen, en het geld had me in één klap uit de ellende kunnen halen – maar toch speelde ik door, voor 1.000 euro per draai aan het rad. Het is alles of niets, denk je, en je drukt op de knop. In een paar dagen tijd was al het geld weer foetsie.»
HUMO En de nieuwe wet die gokverslaafden tegen zichzelf beschermt door de inzet te beperken tot maximum 500 euro per week?
VANBRUWAENE «Je kunt die limiet makkelijk laten verhogen. En als het bij het ene casino niet meer lukte, probeerde ik het bij een ander. Ik denk dat die goksites ook wel aan het speelgedrag kunnen zien dat ze met een verslaafde te maken hebben. Blijven spelen, blijven verliezen, elke keer opnieuw extra geld storten… Eigenlijk is dat niet normaal.»
HUMO En zo raakte je steeds meer in de problemen.
VANBRUWAENE (knikt) «Na een paar maanden ging bijna mijn volledige loon op aan gokken. Ik betaalde geen rekeningen meer – of enkel het hoogstnodige, zodat de elektriciteit niet werd afgesloten. Ik haalde wel eten en luiers in huis voor Romy, maar zelf overleefde ik soms op spaghettislierten met een bouillonblokje. In twee jaar tijd heb ik vijf telefoonnummers gehad, die allemaal werden afgesloten door de maatschappij omdat ik niet betaalde.
»Als ik niet kon spelen, ging ik op allerlei manieren op zoek naar geld. Ik sloot een nieuwe lening af ‘om een tuinhuisje te bouwen’, nam een voorschot op de groepsverzekering van mijn werk, leende geld bij mijn ouders of mijn zus… En ik had massa’s kredietkaarten! Ik was zelf verbaasd hoe makkelijk je die kunt aanvragen. Drie dagen later zitten ze in je bus, in een fluwelen zakje. Ik heb hier nog zitten wachten op een stoeltje tot de postbode kwam, omdat ik wist dat hij die dag een nieuwe kaart zou brengen. Zodra ik de klep van de brievenbus hoorde, vloog ik eropaf.»
HUMO Deed je ook illegale dingen?
VANBRUWAENE «Op een bepaald moment heb ik wel problemen gekregen met het gerecht, omdat ik mijn bankrekening had laten gebruiken voor phishing. Dat was heel naïef van me. Tijdens één van mijn zoektochten naar geld was ik op een tradingplatform voor cryptomunten beland: je kon geld verdienen door een zogenaamde cryptowallet te beheren, dus meldde ik me aan. Een Nederlandse man contacteerde me via Telegram, en ik voelde meteen dat er iets niet klopte – maar toch trok ik niet aan de handrem. Een paar dagen later stond er plots 14.000 euro op mijn rekening. Ik moet de politie bellen, dacht ik. Maar ja$#8230; Het was veel geld, en ik had een massa schulden. ‘Ik gebruik dit geld eerst om winst te maken, zodat ik mijn schulden kan terugbetalen,’ maakte ik mezelf wijs. ‘En daarna ga ik naar de politie.’ Maar ik ben natuurlijk nooit naar de politie gegaan.
»Een tijdje later stonden ze zelf aan de deur. Al mijn rekeningen werden geblokkeerd en ik moest voor de rechter verschijnen. Die 14.000 euro was crimineel geld – wat ik natuurlijk diep vanbinnen wel wist.»
HUMO Kreeg je geen problemen met de mensen van die cryptosite?
VANBRUWAENE «De Nederlander bleef me contacteren met de vraag waar die 14.000 euro gebleven was. Toen ik hem vertelde dat al mijn rekeningen waren geblokkeerd, verdween zijn account plots en hoorde ik niets meer van hem. Ik ben toen heel bang geweest. Straks staan die criminelen aan mijn deur, dacht ik. Ze hadden al mijn gegevens, mijn adres$#8230; En ik zat hier met een klein kind! Dat was een dieptepunt.»
HUMO En ook toen stond je er alleen voor.
VANBRUWAENE «Ik ben vaak wanhopig geweest en kreeg geregeld paniekaanvallen: ‘Raak ik hier ooit nog uit?!’ Ik sliep niet, ik at niet, soms stond ik letterlijk te trillen op m’n benen. Maar dan kwamen mijn ouders onverwacht langs en moest ik weer een toneeltje spelen.
»Mijn dochter was mijn houvast. ‘Probeer nu toch eens een normale moeder te zijn,’ zei ik tegen mezelf. Dat lukte dan een paar uur, hooguit een paar dagen, en daarna ging ik weer de mist in. Dan maakte ik plannen om alles achter te laten en met mijn dochter weg te vluchten.
»Het was mijn vriend die mijn geheim heeft ontdekt. We woonden niet samen, ik had het dus lang verborgen kunnen houden. Hij heeft geprobeerd om me te helpen door mijn rekeningen te beheren, maar daar kwamen zulke zware ruzies van dat hij het uiteindelijk moest opgeven. Onze relatie heeft het niet overleefd.
»Hij vertelde het aan mijn zus. Toen zij plots aan mijn deur stond, wist ik: dit is game over.
»Eerst was ik heel kwaad, maar eigenlijk was het een enorme opluchting. Eindelijk hoefde ik dat masker niet meer op te zetten. Ik had me jaren voorgedaan als een blije, jonge moeder. De leugens, de paranoia, ik was het allemaal zo beu. Mijn zus en mijn ouders hebben me enorm geholpen om mijn leven weer op de rails te krijgen. Dat is mijn redding geweest: als ik had voortgedaan, zou ik er vandaag misschien niet meer geweest zijn. Ik ben hun oneindig dankbaar.»
WERNER, IT-CONSULTANT
Lange tijd dacht Werner (43) dat hij de casino’s te slim af kon zijn. Hij was immers IT-consultant, hij dacht dat hij het systeem van de casino’s had gekraakt. Tot hij online begon te gokken en zelf werd gekraakt door het systeem van de gokindustrie. ‘Daarom is het voor mij zo moeilijk om erover te praten,’ zegt Werner, die anoniem wil blijven. ‘Omdat ik als ITingenieur beter had moeten weten. Ik kan nog altijd niet geloven dat ik er met open ogen in gelopen ben.’
HUMO Je eerste gokervaring was live, in het Grand Casino Viage in Brussel. Hoe was dat?
WERNER «Heel leuk. Een vriend nam me mee na een nachtje stappen. Ik kende geen enkel spel en ik heb die avond weinig geld ingezet, maar mijn fascinatie voor de kansspelen was gewekt, zeker voor de slotmachines en de roulette. Ik wilde weten hoe alles werkte en geprogrammeerd was, ook beroepshalve. De weken erna ben ik onder meer op het darkweb gaan zoeken naar trucs waarmee je je winstkansen kon verhogen. Ik ging almaar vaker naar het casino om het uit te proberen en alles te observeren. Ik begreep ook hoe ze sommige spelen manipuleerden, en hoe ik daarmee mijn voordeel kon doen.
»Mijn inzetten bleven minimaal en heel beredeneerd. Ik had de discipline om per bezoek een klein bedrag voorop te stellen, en daar hield ik me ook aan. En af en toe had ik succes, een aantal keer won ik een paar duizend euro. Stel je voor: je komt binnen met 250 euro en je wandelt buiten met 3.500 euro, cash. Dat gaf een enorme kick, en… ik was het casino te slim af geweest! Mijn grootste vrees was dat ik onderweg naar huis overvallen zou worden. Ik liet de taxi vaak vlak voor de deur van het casino stoppen.»
HUMO Toen kwam corona en gingen de casino’s dicht.
WERNER «Ik ben online beginnen te gokken. De domste beslissing van mijn leven, want alle remmen gingen los. Je hebt geen geld of jetons meer in je handen, je kunt met een paar muisklikken een bedrag inzetten, je saldo is maar een getal op het scherm… De discipline die ik in het ‘livecasino’ had, smolt snel weg.
»Ik begon relatief klein, met 500 euro per week – de wettelijke weeklimiet, een maatregel om probleemgokkers te beschermen. Maar die onlinecasino’s houden zich daar niet aan, en ik had niet eens in de gaten dat ik voor veel hogere bedragen begon te spelen. Ik werd er helemaal door meegesleept, omdat ik af en toe een groot bedrag won. Een paar keer won ik tienduizenden euro’s op één avond.»
HUMO Hoe moet ik me dat voorstellen?
WERNER «Kijk, ik heb een screenshot genomen van het scorebord van de spelers die op zo’n avond online waren. (Toont een overzicht met icoontjes, namen en cijfertjes) Daar laten ze permanent zien hoeveel de spelers winnen.»
HUMO Deze wint 67.000 euro, hier wint iemand 760 euro, nog een andere krijgt 12.000 euro… Dat zijn gigantische bedragen! Is het wel echt?
WERNER «Ik dacht ook eerst dat het flauwekul was, tot ik mijn eigen naam ertussen zag staan, en het bedrag dat ik gewonnen had. De lijst met de verliezen laten ze natuurlijk niet zien: die zou veel langer zijn, en de bedragen veel hoger.
»Op een keer won ik 45.360 euro met één spel. Op zo’n moment verlies je haast je verstand: ik dacht dat ik die éne geluksvogel was die doorhad hoe je moest spelen, die wist waar je moest inzetten om te blijven winnen. Als dit één keer per maand lukt, hoef ik nooit meer te werken, dacht ik – en ik speelde verder, tot ik het hele bedrag weer kwijt was.
»Op den duur verlies je alle besef van de waarde van geld. 10.000 euro? Dat was niets meer voor mij. Ik begon steeds geobsedeerder te spelen, met meer risico’s. Mijn inzetten gingen door het plafond. Van mijn verstandige spelgedrag bleef niks meer over. Ik was een beetje waanzinnig geworden.»
HUMO Was je niet bang dat die onlinegokspelen worden gemanipuleerd?
WERNER «Natuurlijk wordt er gemanipuleerd! Onlinecasino’s draaien volledig op software, en die kun je helemaal naar je hand zetten. In livecasino’s is er nog een echte tafel, maar wat je online ziet, wordt opgenomen in een studio: de croupier zit voor een green screen, zoals de weerman op televisie.
»Die casino’s houden alle spelersprofielen bij, en de bedragen van je inzet. Soms lieten ze me op een avond tienduizenden euro’s winnen, in verschillende spelen. En daarna drie, vier weken lang niets meer. Zoiets kan bijna niet. En eigenlijk wíst ik dat ook wel, als IT-consultant. Daarom ben ik zo boos op mezelf.»
HUMO Hoeveel geld moet je inzetten om een bedrag van 45.000 euro te winnen?
WERNER «Dan speel je met duizenden euro’s per dag, hè. Op den duur zette ik zo’n 20.000 euro per week in. Daarmee zat ik bij de spelers die werden toegelaten tot de selecte Premium Club van Casino777, het grootste en zogezegd meest betrouwbare onlinecasino.
»Ze hielden een ranking bij van de spelers die de hoogste bedragen inzetten. Op het einde zat ik op het op één na hoogste niveau, het diamond level, met een maandelijkse inzet van minimum 50.000 euro. In ruil krijg je meer bonussen en extra’s. Elke maand stuurden ze me berichten om me aan te porren: ‘Je moet deze maand nog zoveel coins inzetten, anders zak je naar gold of silver!’
»Die weeklimiet van 500 euro is een lachertje. Maar daarover hoor ik de Kansspelcommissie nooit.»
HUMO Nu begrijp ik waarom de omzet van die goksites blijft stijgen. In 2022 werd er 18,2 miljard ingezet op goksites, een stijging met 55 procent in vergelijking met 2019. Waar haalde jij het geld vandaan?
WERNER «Eerst speelde ik alleen met geld van mijn privérekening. Maar toen ik daar onder nul dook, ben ik ook met het geld van mijn bedrijf beginnen te gokken. Dat heeft me heel zwaar in de problemen gebracht. Na vier jaar had ik al mijn rekeningen leeggespeeld.»
HUMO Gebeurt dat in één keer? Of zie je het aankomen?
WERNER «Ik zag het aankomen, ja, maar veel te laat. Ik zat op het werk in een rustige periode, had net een paar gigantische bedragen na elkaar gewonnen en dacht: dat kan ik nog eens. Niet dus. Het werd een complete ramp. Winsten bleven uit, ik verloor dag na dag duizenden euro’s, raakte volledig in paniek$#8230; Tot het laatste moment maak je jezelf wijs dat het nog mogelijk is. Je hebt nog 1.000 euro en je denkt: oké, dit ís me al eens gelukt, daar maak ik wel 2.000 euro van, dan 4.000 euro, en zo klim ik weer omhoog.»
HUMO Maar op een avond was ook die 1.000 euro weg.
WERNER (knikt) «Dat is nu twee jaar geleden. Ik kon geen kant meer op. Ik kon echt niks meer betalen. Toen moest ik het wel opbiechten aan mijn vriendin. En aan mijn boekhouder, die ik nog altijd niet onder ogen durf te komen van schaamte.
»Ik heb onmiddellijk een gokverbod aangevraagd, en dat heeft me geholpen om niet te herbeginnen. Maar het heeft een serieuze impact op mij gehad. Ik ben mijn zelfvertrouwen en mijn eigenwaarde kwijt. De relatie met mijn vriendin is beschadigd, we doen ons best om ze te herstellen. Ik moet ook een diepe financiële put vullen, ik schat dat ik 180.000 à 200.000 euro heb verloren.
»Ik heb heel diep gezeten. Als mijn vriendin er niet was geweest om me te steunen, had ik dit niet meer kunnen navertellen. Het is één van de destructiefste verslavingen die er bestaan.»
MAXIME, VERZEKERINGS OPLICHTER
We hebben met Maxime (26) afgesproken in McDonalds in Gent, maar we houden er rekening mee dat hij niet zal komen opdagen. ‘De voorbije vijf jaar heb ik honderdduizenden euro’s weggegokt en talloze relaties, jobs en opportuniteiten verloren,’ heeft hij ons vooraf geschreven. ‘Ik heb gestolen en verzekeringsfraude gepleegd voor meer dan 100.000 euro. Ik heb alle contact met familie en vrienden verloren. Als ik geld heb, ben ik het in twee dagen weer kwijt. Ik heb een berg schulden. Eind deze maand word ik uit mijn huis gezet. Casino’s hebben mijn leven verwoest.’
We vinden hem in een hoekje, achter een zakje friet met een burger, ‘mijn eerste fatsoenlijke maaltijd in vier dagen’. Maxime – een schuilnaam – is 26 jaar, werkloos, en probeert al vijf jaar van zijn gokverslaving af te raken. Hij heeft de allures van een influencer, met zijn koptelefoon, stoppelbaard en getinte brillenglazen. Hij draagt een Rolex en dure Dior-gympen, overblijfselen uit de periode toen het casino hem héél even rijk maakte, maar vandaag heeft hij nog 18 euro. Daarmee moet hij de rest van de maand zien rond te komen, en we zijn amper een week ver.
HUMO Ik was bang dat je niet zou opdagen.
MAXIME «Ik heb getwijfeld, want ik ben niet trots op mijn verhaal. Maar ik ben toch gekomen omdat ik wil dat mensen inzien hoe gevaarlijk gokken is, en hoe vér je kunt gaan wanneer je als verslaafde wordt gedreven door die onweerstaanbare drang.
»Ik heb heel erge dingen gedaan. Inbraken en diefstallen gepleegd, vrienden bedrogen. Ik heb banken en verzekeringen opgelicht, waardoor er nu privédetectives achter me aan zitten. Daarom wil ik niet dat je mijn echte naam gebruikt. Normaal zou ik zulke dingen nooit doen. Dit is niet wie ik ben. Maar gokken verandert je als persoon.»
HUMO Wanneer ben je ermee begonnen?
MAXIME «Toen ik 21 was, heel toevallig. Ik kreeg plots een bonus aangeboden voor een onlinecasino. Ik mocht het voor 20 euro eens proberen, en dat heb ik ook meteen gedaan. Het ergste was dat ik die avond won, en niet weinig: 2.000 euro! Ik was student, ik had nog nooit zoveel geld in één keer op mijn rekening gekregen.
»’s Anderendaags heb ik dat geld weer allemaal verloren, in datzelfde onlinecasino. Ik belde mijn moeder op, huilend. ‘Je bent een dommerik,’ zei ze. Ik voelde dat het gevaarlijk kon worden en ben ermee gestopt. Ik heb me toen zelfs op de zwarte lijst van de Kansspelcommissie laten zetten. Daar sta ik vandaag trouwens nog altijd.»
HUMO Dat heeft blijkbaar niet geholpen.
MAXIME «Nee, want buitenlandse goksites en cryptocasino’s kennen die zwarte lijst van de Belgen niet, hè (lachje). Ik had inmiddels de cryptomunten leren kennen – vijf jaar geleden kon je daarmee nog gouden zaken doen. Ik investeerde al mijn spaargeld in een nieuwe Chinese cryptomunt, en dat bleek een goeie zet: een paar maanden later waren ze in totaal 300.000 dollar waard.
»Er gebeurt iets vreemds in je hersenen als je plots zoveel geld in de schoot geworpen krijgt. Ik dacht terug aan die 20 euro waarvan ik op één avond 2.000 euro had gemaakt, en ik was er rotsvast van overtuigd dat ik van die 300.000 dollar ineens drie miljoen kon maken.
»Zo ben ik in die cryptocasino’s beginnen te spelen. Onbeperkt gokken met bitcoins, je hebt er niet eens een echt identiteitsbewijs voor nodig. Het is helemaal fout gelopen. Als ik won, kon ik mijn geluk niet op en trok ik ’s anderendaags naar een massagesalon. Als ik verloor, kreeg ik een paniekaanval en dacht ik dat ik ging sterven. Dan voerden ze me met de ambulance naar het ziekenhuis. En ik verloor váák. Zo heb ik de helft van mijn cryptobuit weggegokt. De andere helft zakte pijlsnel in waarde, zo gaat dat op de cryptobeurs…
»Toen was er al lang geen weg meer terug. Ik leefde om te gokken. Ik sloot mezelf op in mijn appartementje, geobsedeerd door de gedachte dat ik die 300.000 dollar ooit zou terugwinnen.
»Kijk, ik zal het je laten zien. (Haalt zijn telefoon boven en surft naar een cryptocasino) Op deze site raak je normaal niet met een Belgisch IP-adres, maar dat kun je omzeilen met een VPN. En dit spelletje, ‘Crazy Time’, heeft me het meeste geld gekost…»
HUMO Ja maar, nu niet beginnen te gokken!
MAXIME «Nee, dat gaat niet, ik heb geen geld. Kijk, sinds 5 januari heb ik 79.217 dollar ingezet (toont het scherm met zijn ranking en geschiedenis). Nu wacht ik op mijn bonus – 200 euro. Die wil ik afhalen om van te leven deze maand, want met die 18 euro kom ik er niet. Ik hoop dat het me lukt, dat ik niet tóch nog een gokje ga wagen met dat geld.
»Ik heb mezelf soms niet onder controle. Twee maanden geleden zou ik met een vriend naar Frankfurt gaan. Ik heb afgezegd op de ochtend van ons vertrek, want ik had die nacht al mijn geld vergokt: ik kon het hotel niet meer betalen. Zo heb ik al mijn vrienden verloren.»
HUMO Je hebt op anderhalve maand 80.000 dollar ingezet. Waar haal je dat geld?
MAXIME «Verzekeringsfraude. Ik ben er erg goed in geworden. Een paar jaar geleden heb ik een auto-ongeval gehad. Ik heb al sinds mijn jeugd een letsel aan mijn halswervel, maar ik heb toen gezegd dat dat ongeluk de oorzaak was. Daar heb ik 30.000 euro voor gekregen.
»Ik doe ook valse aangiftes bij de politie. Voor diefstal van mijn telefoon, een elektrische step, een tas met dure spullen… Dan verzin ik een scenario, bijvoorbeeld dat ik in de uitgaansbuurt van Oostende ben overvallen met een mes. Ik controleer eerst of er geen camera’s in de buurt zijn en neem het verzekeringscontract erbij, om dan een geloofwaardig verhaal te verzinnen. Nu wacht ik op een schadevergoeding van 10.000 euro voor de zogenaamde diefstal van mijn koffer in Spanje.
»Vroeger heb ik ook veel gestolen in elektronicazaken. Drones, computers, televisies… Gewoon langs de kassa passeren, de security goedenavond wensen en naar buiten lopen. Het is heel vaak gelukt, maar ze hebben me een paar keer gepakt, en toen ben ik gestopt. Ik heb één keer ingebroken in een ziekenhuis om er een paar Dyson-ventilatoren te stelen die ik tijdens een consultatie had zien staan. Die waren wel wat geld waard, maar ik heb ze verkocht voor amper 100 euro, gewoon om toch maar even verder te kunnen spelen. Achteraf schaamde ik me diep omdat ik een ziekenhuis had beroofd.»
HUMO Hoe probeer je van je verslaving af te raken?
MAXIME «Ik ben een paar keer naar een zelfhulpgroep van een ex-gokverslaafde gegaan, Dirk De Troy. En ik probeer mezelf te beschermen. Op een bepaald ogenblik had ik dertig schuldeisers en evenveel deurwaarders achter me aan. Toen heb ik de vrederechter gevraagd om een bewindvoerder aan te stellen, die mijn rekeningen en schulden beheert. Ik kan nu zelf geen bankrekening meer openen, en mijn hele officiële inkomen gaat naar mijn bewindvoerder. Maar ik heb alweer omweggetjes gevonden: ik heb nu een geheime bankrekening in Estland waarop ik het geld van mijn verzekeringsfraude laat storten.
»En zo vind ik telkens weer achterpoortjes. Ik heb mezelf al honderd keer van die buitenlandse goksites verbannen, maar ik slaag er telkens weer in om nieuwe accounts te maken. Ik heb Gamban geïnstalleerd op mijn telefoon, een app die alle gokwebsites blokkeert en zogezegd onverwijderbaar is. Maar het is me toch gelukt om die weer te verwijderen.»
HUMO Het klinkt alsof het een sport is voor jou.
MAXIME «Ik neem me elke keer oprecht voor om niet meer te gokken. Maar als je wílt gokken, is er altijd een manier. Ik ben zelfs van geslacht veranderd om te kunnen blijven gokken.»
HUMO Pardon?
MAXIME «Ja, officieel ben ik een vrouw (lacht). Hier, kijk zelf maar op mijn identiteitskaart. Maxime is eigenlijk mijn vrouwennaam. Ik heb een naam gekozen die zowel voor jongens als voor meisjes past.»
HUMO ‘Geslacht: V’ staat er. Hoe heb je dat geflikt?
MAXIME «Met de nieuwe transgenderwet is dat heel simpel: je gaat naar de gemeente en je tekent een verklaring dat je je vrouw voelt. Vroeger had je een medisch attest nodig, nu niet meer. Je betaalt 10 euro, en dat is het.
»Het interessante voor mij was dat je ook een nieuw rijksregisternummer krijgt. Ik werd achtervolgd door schuldeisers en deurwaarders, kon niet eens een bankrekening openen. Maar plots kon ik weer overal klant worden en leningen afsluiten bij de banken. En dat heb ik ook gedaan.»
HUMO En de man die je vroeger was?
MAXIME «Die bestaat niet meer. Mijn schulden wel, maar het duurt een tijdje voor de Nationale Bank haar gegevens updatet. In de tussentijd heb ik nieuwe schulden gemaakt, nota bene terwijl ik onder toezicht stond van mijn bewindvoerder.»
HUMO Wat doe je als je niet kunt gokken?
MAXIME «YouTube-filmpjes bekijken van gokkers. Er zijn heel veel streamers die in onlinecasino’s voor grote bedragen spelen, en zo anderen aansporen. Ik denk dat ze door de casino’s zelf worden gesponsord.
»Ik ben niet fier op mezelf, hoor. Maar ik wil toch even zeggen dat die gokverslaving niet uit het niets komt. Als kind kun je spelen in lunaparken en proef je voor het eerst de euforie van het winnen. Op tv kijk je samen met je ouders naar de trekking van EuroMillions. Er zijn de lotto en de krasbiljetten, overal zie je reclame… Zo worden de zaadjes in je hoofd geplant.»
HUMO Hoe ziet je leven er nu uit?
MAXIME «Chaos, totale chaos. Op het einde van de maand word ik uit mijn huis gezet. Ik moet nog alles opruimen, het is een puinhoop, en ik heb geen vrienden om me te helpen. Ik wil mijn Rolex verkopen, maar ik vind de papieren niet meer (lacht).
»Ik heb één hoop: ik heb net een leuke job gevonden waarvoor ik zes maanden naar een tropische bestemming vertrek. Hopelijk kom ik daar los van mijn verslaving, krijg ik mezelf weer in de hand, en maak ik nieuwe vrienden. Ik heb één troost: het kan alleen maar beter worden. En als ik ooit de cel in moet, zal het in de vrouwengevangenis zijn (schatert).»
VOLGENDE WEEK: de booming business van de sportwedden-schappen
