Lotte (41) is na haar gestrande huwelijk niet op zoek naar een nieuwe serieuze relatie, maar ze wil wél een friend with benefits. Die vindt ze in de Syrische Osman (29). Maar ondanks haar goede voornemens, voelt ze al snel meer voor hem dan hij voor haar…
"Ik was al een halfjaar officieel gescheiden, maar woonde nog steeds met mijn ex-man onder één dak. Toch swipete ik al. In mijn huwelijk had ik al jaren geen liefde meer gevoeld en ook geen seks meer gehad. Dus naast mijn zoektocht naar een nieuwe eigen woning, was ik ook op zoek naar intimiteit. Het was de hoogste tijd om weer een andere man in mijn armen te sluiten. Het was tijd voor een datingapp. Op Feeld krijg ik een like van de negenentwintigjarige Osman. Ik twijfel even over een man die zo'n stuk jonger is dan ik. Maar vers uit een mislukt huwelijk ben ik toch niet op zoek naar een nieuwe relatie, alleen maar naar een leuke bedpartner. Osman en ik beginnen te appen. De eerste keer dat we elkaar zien, drinken we thee in een buurtrestaurant. Osman vertelt me dat hij statushouder is. Gevlucht uit Syrië, zonder zijn ouders, maar met zijn broer en een universitaire master op zak. Hij is nu druk bezig met het leren van onze lastige Nederlandse taal. Het is duidelijk dat je sneller volwassen wordt wanneer je bepaalde dingen meemaakt in je leven. Na twee uur gezellig kletsen, nemen we afscheid met een lange kus. Ik vind Osman fysiek aantrekkelijk en denk dat ik in hem de friend with benefits heb gevonden waar ik naar op zoek ben. Een week later al hebben we onze tweede date, deze keer bij hem thuis. Hij is pas net verhuisd en bij gebrek aan een bank, belanden we op zijn bed. We kletsen, we houden elkaar vast, we zoenen. Dan moet ik ineens hardop lachen, want het besef komt binnen: ik lig hier met een vreemde jongeman op een bed te knuffelen. Het is heerlijk bevrijdend.”
Ongemakkelijk
"In de twee maanden die daarop volgen, ben ik naast mijn baan veel in de woning die ik inmiddels heb gevonden. Ik moet in mijn eentje iets zien te maken van de kale betonnen kamers. Ook voor de kinderen, die straks parttime bij mij zullen wonen.
Daarnaast zie ik Osman af en toe. Onze lichamelijke klik is onmiskenbaar. Maar hij is er ook voor me buiten de slaapkamer. Hij helpt me bijvoorbeeld met verhuizen en maakt deze voor mij zo lastige tijd een stuk aangenamer. Wel begin ik het in de weken daarna ongemakkelijk te vinden dat hij ook nog met anderen datet. Dat doe ik zelf trouwens ook, hoor. We zijn immers niet exclusief. Dat wil ik ook niet, want ik wil op dit moment helemaal geen vaste relatie. Maar toch vraag ik me soms af hoeveel dates Osman heeft, hoe vaak hij intiem is met andere vrouwen, en of hij bij een andere vrouw is wanneer hij mijn appjes niet beantwoordt. Het houdt me onverwacht veel bezig. Ik probeer het wel van me af te zetten, want we hebben het echt heerlijk samen. Behalve dat we in bed veel plezier hebben, praten we ook over van alles: over gevoelens, seks, communicatie, het leven. Over werk, ons verleden, onze toekomstdromen en hoe we over bepaalde dingen denken. Daarom kan ik ook zo genieten van ons samenzijn. Wat begon als seks om de seks, is al snel uitgegroeid tot heel veel meer.”
'Vers uit een mislukt huwelijk ben ik niet op zoek naar een nieuwe relatie, alleen maar naar een bedpartner'
In de wolken
"Vier maanden na onze eerste date gaan we voor het eerst een dagje op stap. Deze eerste keer dat we in het openbaar elkaars hand vasthouden, ben ik in de wolken. Al is niet alles koek en ei. Wanneer we bij elkaar zijn, heeft Osman alle aandacht voor me, maar daarbuiten lijkt hij soms wat afwezig. Het duurt steeds langer voor hij reageert op appjes. Zijn communicatie laat te wensen over. Of komt dat misschien omdat ik hem zo leuk vind en méér wil dan we nu hebben? Want ik realiseer me: ik ben verliefd geworden… Dat vertel ik hem ook. We praten over onze gevoelens. Waarop Osman zegt: 'Soms gaat de ene partner sneller in een relatie dan de andere.' Het feit dat hij dat wat wij samen hebben als een relatie bestempelt, doet me goed. Bovendien geeft zijn uitspraak me de hoop dat zijn genegenheid tot liefde zal kunnen uitgroeien. Ondertussen ben ik trots op mezelf omdat ik hem liefde kan geven zonder er iets voor terug te verwachten. En ik vind het geweldig dat hij hiermee om kan gaan en zich nog steeds hetzelfde gedraagt als voorheen. Want het is me inmiddels heel duidelijk: waar ik in het begin absoluut geen relatie wilde, wil ik die nu wél. Ik wil exclusief zijn, ik wil monogaam verder. Ik wil mogelijk voor altijd samen zijn.
'Ik wil versnellen, hij trapt op de rem. Ik denk aan de energie en levenslust die ik krijg van hem, hij heeft juist afstand nodig'
Avontuur
"Ik ben dan ook als een kind zo blij wanneer we na zeven maanden daten een weekend gaan kamperen. Voor het eerst langer dan één nacht samen, voor het eerst samen op avontuur. We hebben een geweldige tijd. Tot nu toe wist alleen een goede vriendin van Osman af, maar na dit weekend vertel ik ook mijn moeder en zusje over hem. Had ik dat nou maar niet gedaan, want hierna gaat het snel bergafwaarts. In de week na het kamperen is hij afstandelijk. Ik wil versnellen, hij trapt op de rem. Ik denk aan de energie en levenslust die ik krijg wanneer ik bij hem ben, maar hij heeft juist afstand nodig. Waar hij eerder ook weleens meer dan vierentwintig uur van de radar verdween, laat hij nu echt bijna niets meer van zich horen. Wanneer we elkaar weer zien, begin ik een serieus gesprek. Ik vertel dat ik een week geleden voelde dat ik exclusief met hem wilde zijn. Dat ik zijn stilte deze week niet begreep en dat het me pijn deed. Ik leg uit wat er de afgelopen dagen allemaal door me heen ging. Dat ik niet weet of hij
me wel kan geven wat ik nodig heb. Dat ik daardoor dacht dat ik misschien helemaal niet meer met hem samen kan zijn. Dat ik nu dus twee uiterste opties in mij heb zitten: de relatie serieus maken versus het daten beëindigen. Ik vraag: 'Waarheen zie jij ons groeien?' Daar wil hij over nadenken.'
Mokerslag
"Een volgende afspraak maken, heeft wat voeten in de aarde, wat mijn gevoelens er niet eenvoudiger op maakt. Twee weken leef ik in gekmakende spanning over waar dit heen zal gaan. Dan zit ik eindelijk bij hem aan de lunchtafel. Ik krijg geen hap door mijn keel. We praten urenlang, maar het enige wat ik me nog kan herinneren, is dat het leeftijdsverschil ineens een ding wordt. Met als mokerslag zijn uitspraak: 'Ik wil geen exclusieve relatie met een vrouw die kinderen heeft.' Ergens voelde ik dit al. Ik wilde de pijnlijke waarheid alleen niet onder ogen zien. Het is niet zijn fout, ik heb aan het begin duidelijk gezegd dat ik geen relatie wilde. Maar mijn gevoelens zijn in de loop der tijd veranderd. Ik wil niet dat het hier eindigt, maar het is de enige juiste keuze. We hebben een laatste keer seks. Dan komen de tranen. Ik huil in stilte, geef Osman af en toe een stomp, klem hem tegen me aan en blijf huilen. Dan maak ik het uit. We hebben elkaar nog steeds stevig vast. Ik voel hoe zijn hoofd dieper in mijn hals duikt. Nu verschijnen er bij hem wat tranen. Vervolgens kletsen we als vanouds verder.
We stellen het afscheid uit. Hij zegt dat hij dit niet als een definitief einde ziet. Dat hij denkt dat we ook goede vrienden kunnen zijn. Ik ben het daarmee eens. Over twee maanden zal hij weer contact met me opnemen. Tot die tijd blijven we op afstand. We hebben dit op een prachtige manier afgesloten.'
Ongeloof
"Ik mis Osman dagelijks. Ik ben veel om hem gaan geven. Toch is het goed zo, en ik kijk uit naar de tijd dat we weer vrienden kunnen zijn. Het is raar om elkaar niet meer te spreken. Ik wacht niet af tot hij contact opneemt. Wanneer de twee maanden voorbij zijn, besluit ik zelf iets van me te laten horen. Ik grijp als reden aan dat hij vijf jaar geleden zijn geboorteland verliet. Ik stop een gepersonaliseerde sleutelhanger in zijn brievenbus, met een kaartje erbij. Ik hoor niets terug. Een week later ben ik vol ongeloof over zijn stilzwijgen. Niet boos, simpelweg in de war en teleurgesteld. Dit doet geen recht aan de mooie band die ik met hem dacht te hebben. Ik was er zeker van dat hij contact zou opnemen. Maar dat geloof neemt in rap tempo af. Heb ik dit dan zó verkeerd ingeschat? Een week later verschijnt er op zijn sociale media iets wat een date suggereert. Ik verwijder en blokkeer hem direct overal. Vervolgens gaan er weer een paar maanden voorbij. Maanden waarin ik steeds minder vaak aan Osman denk. Toch zou ik nog altijd graag willen weten waarom hij me volledig negeert, dus stuur ik hem op zijn verjaardag een felicitatie. Na wat koetjes en kalfjes vraag ik hem waarom hij al die maanden geen contact met me heeft opgenomen, waarom hij geen vrienden meer wil zijn. Daarop vraagt hij of we een kop thee zullen drinken. Dat wil ik zeker. Maar dan verandert hij van gedachten en zet hij me met botte woorden weer in de wacht. Ik heb geen zin in dit gedrag. Ik wil niet eens meer vrienden zijn, ik wil het alleen begrijpen. Maar het lijkt erop dat zelfs dat niet tot de mogelijkheden behoort.'
Geen spijt
"Ik schrijf hem nog een lange afscheidsbrief en krijg wederom geen enkele reactie terug. Tegen mijn goede vriendin zeg ik dat ik het nooit meer over hem wil hebben, hij moet uit mijn brein gewist worden. Hij is geen gedachte meer waard. Mijn vriendin weet dan ook niet dat ik veertig dagen later nog een berichtje van hem kreeg. Zonder uitleg, zonder reactie op mijn brief. Best een paar aardige woorden, maar volgens mij alleen bedoeld om zich in te dekken, omdat hij verwachtte me in het theater tegen te komen. Deze keer krijgt hij van mij geen antwoord. Het stoort me dat ik niet gewoon genoegen kon nemen met de benefits. Dat ik me zo op mijn hart heb laten trappen. Maar ik ben ook nog steeds trots op mezelf: dat ik mijn hart zo kon openstellen, getuigt van moed. Net zoals ik erkende dat afscheid nemen de enige logische optie was. Ik wist dat het pijn zou doen, maar ook dat dit het beste voor me zou zijn. Ik zal niet snel weer aan een friend with benefits beginnen, maar spijt heb ik niet. Want: 'It's better to have loved and lost, than never to have loved at all.'"
'Ik ben nog steeds trots op mezelf. Dat ik mijn hart zo kon openstellen, getuigt van moed'
