ZIJN VERZEKERINGSBEDRIJF BEDIENDE HET VATICAAN, HIJ DUWDE BOLIDEMAKER SPYKER AAN EN CREËERDE MET SANDD EEN GEDUCHTE RIVAAL VAN DE NATIONALE POSTERIJEN. ZAKELIJK SUCCES DAT RONALD VAN DE LAAR NIET KWAM AANWAAIEN. 'IK VOND ERGENS DE ENERGIE OM MEZELF TE BEWIJZEN.'
'O ns huis is schoenen-vrij, dus zorg dat je nette sokken aanhebt', luidt de instructie voor het bezoek aan Ronald van de Laar (61). Quote mag zijn penthouse in de Amsterdamse Pontsteiger betreden, waar meer Quote 500-leden resideren. Zo kochten Marcel Boekhoorn (nr.13), Adriaan Mol (nr.54), John en Marius Jansen (nr.32) en Michael van de Kuit (nr.257) er een stekkie, alsook horecatycoon Won Yip. Eenmaal aangekomen worden we eerst getrakteerd op een rondleiding door het gigantische, imposante appartement. Op het mooiste paar sokken uit de kast schuifelen we achter Van de Laar aan langs ongekende weelde. Het zou niet misstaan als decor in een James Bond-film. We passeren een homegym, een fiets- en een racesimulator, een sauna en meerdere logeerkamers, terwijl er in de hoek van een kast een hoeveelheid Porsche-sleutels ligt die je alleen bij de dealer verwacht. En dat alles met een panoramisch uitzicht van 360 graden, tot ver voorbij de grenzen van de hoofdstad. Indrukwekkend, zeker gezien het verleden van de eigenaar. Het leven dat Van de Laar voor zichzelf en zijn gezin heeft gecreëerd staat namelijk in schril contrast met hoe hij opgroeide. 'Tegenwoordig zouden ze het een probleemgezin noemen', begint hij het openhartige gesprek. 'Mijn vader heeft elf keer vastgezeten toen ik een jochie was. We woonden midden in De Pijp, toen niet bepaald de hippe buurt die het nu is. Liefst 80 procent was Surinaams, dus op m'n tiende sprak ik dat vloeiend. Mijn vrienden kwamen uit gezinnen die in de zomer drie maanden naar Suriname gingen, daar midden in het oerwoud leefden, vervolgens met een kapmes terugkwamen en dat hier dan nog bij zich droegen. Dat was heel normaal voor mij.' Het klinkt niet bepaald als
een kweekvijver voor succes en dat was het ook niet voor iedereen in het gezin. Zijn zes jaar jongere broer zat langdurig vast onder een tbs-regime, terwijl juist hij thuis op handen werd gedragen. 'Ik ben opgevoed met een minderwaardigheidscomplex. Mijn vader was God, mijn broertje was Jezus en ik was een lulletje rozenwater. Ik vond ergens de energie om mezelf te bewijzen, om iedereen te laten zien wat ik kon.'
EIGEN KETEN
Om aan de ellendige thuissituatie te ontsnappen besloot Van de Laar op zijn zeventiende naar de Koninklijke Militaire Academie in Breda te gaan. Tijdens de vierjarige opleiding werd hem, naast discipline en zelfvertrouwen, het geloof bijgebracht dat je tot veel meer in staat bent dan je denkt. Een overtuiging die nog steeds centraal staat in zijn leven. 'Als je met een loodzware rugzak tientallen kilometers aan het lopen bent, denk je dat je doodgaat. Elke vezel in je lichaam schreeuwt dat je moet opgeven. Toch ga je door en als je regelmatig merkt dat je toch die extra mile kunt gaan, doet dat wat met je. Dan weet je dat je niet moet opgeven als dingen moeilijk worden.' Hij rondde de opleiding af, maar tot een carrière als militair kwam het niet. 'Na die vier jaar ga je nadenken of je dit wel of niet wilt blijven doen. Je hebt het idee dat je bommen gaat gooien en gaat schieten, maar dat is iets wat het Nederlandse leger liever niet doet. Hoe realistisch was het nou dat ons land ooit aan het front terecht zou komen? Dat was het niet,
'ALS JE MERKT DAT JE TOCH DIE EXTRA MILE KUNT GAAN, WEET JE DAT JE NIET MOET OPGEVEN ALS DINGEN MOEILIJK WORDEN'
dus ben ik gaan solliciteren.’ De banenjacht leidde naar adviesbureau McKinsey, al had hij geen idee waar hij aan begon. ‘In mijn beleving was het een bouwbedrijf, iets met reconstructie.’ Ondanks het gebrek aan kennis over zijn potentiële werkgever doorstond hij de test. Bij McKinsey maakte Van de Laar kennis met de verzekeringswereld, de sector waarin hij groot zou worden. Hij trof een bureaucratische branche vol onnodige kosten aan. ‘Als je die gelaagdheid kunt ontleden en de lagen eruit kunt snijden, kun je gigantisch besparen voor je klanten terwijl je betere kwaliteit levert. Toen dacht ik: dat kan ik voor een baas doen, maar ik kan het ook zelf.’ Met 5 miljoen gulden van de bank nam hij rond zijn dertigste een verzekeringsmakelaar over, het latere Light Insurance. Amper negentien maanden later had hij de lening terugbetaald. Stilstaan bij die prestatie deed hij niet. ‘Ik was daar helemaal niet mee bezig, was nog steeds mezelf aan het bewijzen.’ Met succes, want Light groeide uit tot een grote verzekeringsmakelaar voor het middelgrote en grote bedrijfsleven. Toch liep hij al snel tegen grenzen aan. ‘Als broker ben je afhankelijk van verzekeringsmaatschappijen, die lang niet altijd het risico van je klanten willen dragen. Veel verzekeringsmakelaars zijn eigenlijk alleen resellers. Dat wilde ik niet worden; ik wilde alles zelf aanbieden.’ Rond die tijd kwam Van de Laar in het vizier van Quote. In 2009 stond hij voor het eerst in de Quote 500 met een geschat vermogen van 110 miljoen euro. Niet gek voor iemand die
JE MOET ENORME RESERVES AANHOUDEN, ANDERS GA JE RISICO'S TEKENEN DIE JE NIET KUNT DRAGEN
met niets begon, maar ook geen reden om achterover te leunen. Hij ging om Light heen bouwen. In 2010 nam hij in Londen Lloyd's-makelaar Bloemers & Partners over, dat als ArX verderging. Met ArX verzekerde hij het Vaticaan en tienduizenden katholieke scholen en universiteiten, onder meer in Zuid-Amerika. Ook in Spanje kreeg hij voet aan de grond door de meerderheid te nemen in Brex-re, een herverzekeringsmakelaar met kantoren in Barcelona en Madrid. Zijn meest ambitieuze verzekeringsproject was in de zorg. Met het Heerlense Aevitae verkocht en beheerde hij collectieve zorgverzekeringen, maar als volmachtbedrijf deed Aevitae dat namens een andere verzekeraar. Dat risico wilde hij zelf dragen. Daarom zette hij op Malta EUCare op, een verzekeraar die sinds 2019 de zorgpolissen van Aevitae onder zijn hoede heeft. Daarmee is de hele keten van hem, met een premieomzet die volgens Van de Laar in de miljarden loopt. ‘Dan moet je enorme reserves aanhouden. En terecht, anders ga je risico's tekenen die je niet kunt dragen.’
ANDERE SUCCESSEN
Voordat u een eenzijdig beeld krijgt: het leven van Van de Laar draait niet alleen om verzekeringen. Al in 2003, ruim voordat hij in de verzekeringswereld de top bereikte, trapte hij ook
daarbuiten het gaspedaal in. Hij nam een substantieel belang in Spyker Cars, het sportwagenmerk van Victor Muller. Met Peter van Erp leidde hij het fabrieksteam Spyker Squadron, dat in de slopende GT-endurance-wedstrijden meerdere keren op het podium eindigde in een klasse die jarenlang werd gedomineerd door Porsche en Ferrari. Toen Spyker zich in 2007 in een even kostbaar als heilloos Formule 1-avontuur stortte en er Russische aandeelhouders binnenkwamen, stapte hij op. Hij verkocht zijn aandelen met 410 procent winst. ‘Ik ben de enige die ooit geld heeft verdiend aan Spyker.’ Van de Laar ging zich ook bemoeien met Sandd. Het postbedrijf slokte jarenlang geld van investeerders op, tot die er in 2009 genoeg van hadden. Samen met Albert Hartog (nr.368) bedacht hij een plan om het te redden. ‘Ik had er een lening aan verstrekt en die werd niet meer terugbetaald. Toen dacht ik: dan kan ik het maar beter zelf doen.’ Eerst als president-commissaris van moederbedrijf SHM en vanaf 2014 als ceo bouwde hij Sandd uit tot de enige serieuze concurrent van PostNL. Terwijl de postmarkt tussen 2009 en 2018 halveerde, groeide Sandd van zo’n 400 miljoen naar 720 miljoen poststukken per jaar. Onder zijn leiding steeg het marktaandeel van ruim 7 naar bijna 30 procent. In 2019 nam PostNL Sandd over voor 130 miljoen euro. Nog tijdens zijn Sandd-jaren klopten Olivier en Quinten Muller, de zoons van Victor Muller, bij hem aan met Returnista, dat ze in 2017 hadden opgericht. ‘Ze hadden een goed idee, maar wat nog veel belangrijker was: ik zag het vuur in hun ogen. Ze hadden de willpower om succesvol te zijn.’ Samen met de broers en zijn eigen zoon Dennis van de Laar bouwde hij het bedrijf uit. Returnista begon als dienst om retourpakketten op te halen, maar al snel bleken de data die daarbij beschikbaar kwamen lucratiever. Vandaar de koerswijziging naar datatechbedrijf dat webwinkels inzicht geeft in hun retouren. In februari 2026 werd het
ZE HADDEN EEN GOED IDEE, MAAR WAT NOG VEEL BELANGRIJKER WAS: IK ZAG HET VUUR IN HUN OGEN
verkocht aan Nedvest, de investeerder achter softwarebedrijf Katapult.
DIERENLIEFDE
Vandaag de dag richt Van de Laar zijn zaken anders in. In 2024 legde hij al zijn ceo-functies neer om zich volledig te richten op Marondna, de family office waarin zijn belangen in verzekeringen, investeringen, vastgoed en kredietverlening samenkomen. Beoogd opvolger is zijn zoon, die na een racecarrière zes jaar in private equity heeft gewerkt. Toen Van de Laar hem vroeg over te stappen, zei hij er meteen bij dat hij zijn riante salaris niet zal evenaren. ‘De volgende ochtend belde hij me op: “Pap, ik heb opgezegd.” Ik zei: “Maar we hebben nog helemaal niks.” Hij zei: “Het maakt me niet uit wat je me betaalt, dit is wat ik wil.”’ Ook zijn oudste dochter werkt in de family office. De jongste is dierenarts, maar sluit parttime aan bij Marondna nu ze ‘genoeg heeft van het euthanaseren van asieldieren die niemand komt ophalen’. Dierenliefde zit in de familie en ze onderzoeken zelfs hoe een deel van de winst naar dierenopvang kan. ‘Als je de mogelijkheden hebt om iets te doen, geef ik het liever aan de dieren dan aan de vaak absurde dingen die onze regering bedenkt.’ Gevraagd naar een voorbeeld, uit hij zijn zorgen over Nederland. ‘Het krijgt hier af en toe trekjes van een sterfhuis. Elk jaar vertrekken vermogende Nederlanders naar het buitenland, met tientallen miljarden in hun kielzog. Niet omdat ze geen belasting willen betalen, maar omdat ze niet zien waar het geld blijft. Ik heb er geen probleem mee om morgen meer belasting te betalen. Alleen wil ik wel dat het bij de ouderen terechtkomt, zodat je straks niet tot je zeventigste hoeft te werken. Dat er weer bejaardentehuizen komen en dat de kwaliteit van het onderwijs wordt verbeterd.' Ook de verduurzaming van zijn stad stuit hem tegen de borst. Dat het platteland wordt volgebouwd met windmolens en zonneparken om Amsterdam van stroom te voorzien, terwijl de gemeente zelf nauwelijks iets opwekt, gaat er maar moeilijk in. Ondanks zijn kritiek is Van de Laar niet voornemens om zijn koffers te pakken. 'Dit land heeft mijn scholen betaald, mijn opleiding en de wegen waar ik overheen rijd. Je moet niet spugen in de bron waaruit je hebt gedronken, maar er zijn wel grenzen.'
BESTUURSAADVISEUR
Naast de family office bekleedt Van de Laar een nevenfunctie. In oktober 2025 vroeg de Amerikaanse private-equityreus Apollo Global Management, die 1,2 biljoen euro aan vermogen beheert, hem mee te denken over een Europese overname. 'Na het opgeven van mijn ceo-functies was de balans nog niet helemaal goed, dus het kwam me eigenlijk wel goed uit. Het ging zo goed dat ik inmiddels als board advisor aan Apollo verbonden ben. Omdat het meerderheidsaandeelhouder is van Atlético Madrid, stond ik vorig weekend voor de aftrap van Atlético tegen Real nog langs de lijn te kletsen
'DIT LAND HEEFT MIJN SCHOLEN BETAALD, MIJN OPLEIDING EN DE WEGEN WAAR IK OVERHEEN RIJD'
RONALD VAN DE LAAR (61)
Is verzekeringondernemer en oprichter van family office Marondna Die hij opzette om zijn belangen in verzekeringen, investeringen en vastgoed te bundelen Begon zijn weg naar succes in een probleemgezin in De Pijp Heeft samen met zijn vrouw twee dochters en een zoon
met trainer Diego Simeone. En ik heb ook de koning van Spanje, die bij ons te gast was, nog een hand gegeven. Hij is net als ik een enorme fan van Atlético.' We zijn al anderhalf uur met Van de Laar in gesprek en nu pas hebben we het over een van de belangrijkste aspecten van zijn leven: sport. Niet alleen passief maar ook actief, want hij traint al bijna twintig jaar wekelijks tweemaal met dezelfde trainer en sport zes of zeven keer per week. 'Ik ben 61 en op mijn leeftijd knap je helemaal niet op van rustdagen. Als ik een dag rust neem, ben ik juist echt kapot.' Zijn grootste liefde is de racefiets. Elke zaterdag rijdt hij 140 kilometer met vrienden en dan gaat het er hard aan toe. 'Het is geweldig om je vrienden te slopen of een keer gesloopt te worden. Dat is heerlijk maar ook nodig. De dingen waar je 's nachts van wakker ligt, als de demonen langskomen, weet je na het sporten niet eens meer.' We sluiten het gesprek af met waar we begonnen. De bewijsdrang van de jongen uit De Pijp, die thuis als lulletje rozenwater werd weggezet: is die er nog steeds? Ja, zegt Van de Laar, zij het met een andere richting. 'De bewijsdrang is veranderd in ambitie. De ambitie om een goede buurman te zijn, een goede vriend. Om loyaal te zijn, een goede vader, een goede echtgenoot en wellicht zelfs een voorbeeld.' Dat is dan ook de reden waarom hij vandaag een zeldzaam inkijkje geeft in zijn moeilijke jeugd. 'Ik ben in bijzondere omstandigheden opgegroeid. Hopelijk kan dat voor mensen een inspiratie zijn om zich los te maken van ellende. Je bent tot meer in staat dan je denkt.'
