Tweeëntwintig jaar. Zo lang is het al geleden dat Justine Henin en Kim Clijsters tegenover elkaar stonden op het Court Philippe-Chatrier in Parijs. Haar eerste finale op Roland Garros. Een kleine anticlimax, want Juju walste over haar tegenstander heen, Kim haalde nooit haar gewoonlijke niveau. Voor Justine was dat het begin van een innige liefdesrelatie met haar favoriete toernooi. Vier keer zou ze de finale halen, even veel keer zou ze winnen, een laatste keer in 2007. De balans van haar carrière? Zeven grand slams, 112 weken op nummer 1 en een gouden medaille op de Olympische Spelen.
KLASAFGEVAARDIGDE
Justine nam twee keer afscheid van de sport. Een eerste keer in 2008, en dan definitief in 2010. Sindsdien is het een zoektocht geweest voor de altijd wat stugge en in zichzelf gekeerde Justine om een leven na het tennis uit te bouwen. Dat ging met ups en downs, zoals er in haar leven altijd wel geweest zijn. Maar vandaag is Justine helemaal gesetteld. De glamour van weleer heeft plaatsgemaakt voor een eenvoudig bestaan met volle focus op echtgenoot Benoît (54) en de kinderen Lalie (12) en Victor (8). Justine is ook zakenvrouw, ze heeft een grote tennisclub in het Waals-Brabantse Limelette met een academie en zet zich volop in voor haar stichting Justine for Kids. Daarnaast geniet ze ervan om als experte haar zeg te doen op tv. Maar vraag haar waar ze nu écht gelukkig van wordt, en het antwoord dat telkens terugkeert is ‘fietsen met m’n gezin’ en ‘me bezighouden met de kinderen en hun school’.
Dat laatste neemt ze ook serieus. Haar moeder was onderwijzeres en Justine staat bekend als degene die het schoolfeest mee in goede banen leidt. ‘Vorig jaar was ik zelfs klasafgevaardigde’, zegt ze met enige trots. ‘Door mama heb ik altijd al een groot respect gehad voor leraars.’
PETJE ALS HARNAS
Haar huidige rust en levensvreugde staan in schril contrast met de Justine die we vanaf 2001 leerden kennen. Frêle van natuur en dus met een groot nadeel ten opzichte van krachtpatsers als Kim, de zussen Williams of de Franse vedette Amélie Mauresmo. En dus kon ze niet anders dan met een verbeten trek om de mond toch maar de strijd aangaan. Als ze er nu over praat, schetst het toch maar een somber beeld van die jonge jaren. ‘Ik heb me altijd moeten bewijzen’, zei ze. ‘Of dat voelde toch zo aan. Dat werkte motiverend. Ik was zeer veeleisend voor mezelf. Dat was vaak zwaar. Alles moest wijken: mijn familie, mijn sociaal leven.’ Gewapend met een goddelijke backhand, maar ook met een wilskracht en beroepsernst die grensde aan het maniakale, ging het richting de top. ‘Het was ik en Carlos (Rodrí guez, haar trainer, nvdr) tegen de rest’, zei ze er eens over.
Justine kroop in een cocon. ‘Nee, ik heb geen vrienden gemaakt in het circuit’, zei ze. ‘Mijn petje was als m’n harnas, m’n outfit als superheldin. Had ik dat op, dan was ik klaar voor de strijd. Op alle vlakken. Van nature ben ik warm en genereus, maar tijdens m’n carrière kwam ik dikwijls erg kil over. Ik weet dat.’ Haar imago stond in schril contrast met dat van Kim. Zij was goedlachs, vrolijk, rad van tong, Justine was het tegenovergestelde. Maar gezien de omstandigheden was dat misschien wel geheel terecht?
NOODLOT
Justine kwam nu eenmaal niet uit een doorsnee gezin zonder zorgen. ‘Ik ben in drama geboren’, zei ze recent in een Waals magazine. Justine heeft het over de rouw over haar grote zus Florence, die elf jaar voordien was overleden na een verkeersongeval. Mama Françoise was toen net zwanger van Justines oudere broer David (nu 52). Later zou broer Thomas (49) nog volgen, en jongere zus Sarah (38). ‘Maar ik was dus het eerste meisje in huis sinds het overlijden van Florence. Hoe moet dat voor m’n ouders geweest zijn… Ik kan het mij amper voorstellen.’
JUSTINE
‘Ik was een angstig en onzeker kind. Dankzij het tennis ben ik iemand geworden. Ik won aan zelfvertrouwen’
Het noodlot sloeg in 1995 nog eens toe. Françoise stierf toen aan darmkanker. Vader José bleef wat hulpeloos alleen achter met de kinderen. Een puberende Justine ging resoluut voor haar tennisdroom en brak met haar familie. ‘Ik kon dat verlies niet aanvaarden en smeet me volledig op het tennis’, zei ze. ‘Dat was trouwens mama’s grote vrees, dat ik school zou opgeven. Het tennis werkte uiteindelijk wel bevrijdend voor mij. Ik was ook een angstig en onzeker kind. Dankzij mijn sport ben ik iemand geworden. Ik won aan zelfvertrouwen.’
KNUFFEL VOOR PAPA
Met die familiebanden is het uiteindelijk toch nog goed gekomen. In 2007, Justine had toen net voor de laatste keer Roland Garros gewonnen. Al die jaren was er amper contact geweest, tot groot verdriet van vader José, die dan maar thuis voor z’n vervreemde dochter bleef supporteren. ‘Ik weet dat Justine nooit gestopt is met aan mij te denken’, zei hij toen. Maar dat jaar was er opnieuw een dramatische gebeurtenis nodig om iedereen bij elkaar te brengen. Broer David was betrokken geraakt bij een ongeval, en lag twee dagen in coma.
Zus Sarah, die als enige wel nog af en toe een sms’je stuurde naar Justine, bracht haar van het voorval op de hoogte. Justine is David komen bezoeken in het ziekenhuis, na al die jaren. Vlak voor Roland Garros was er dan een verzoeningsetentje, met iedereen erbij. Sarah vertelde er achteraf over: ‘We hebben ons tijdens dat etentje allemaal afgevraagd waarom we verschillende wegen zijn uitgegaan, we begrepen niet hoe het zover was kunnen komen.’
Justine maakte het mooie verhaal compleet tijdens haar overwinningsspeech: ‘Ik draag deze overwinning op aan mijn familie’, zei ze. ‘Papa, je bent naar tv aan het kijken, ik geef je een knuffel. Sarah, Thomas en David: ik heb jullie erg gemist en ben blij dat ik jullie teruggevonden heb. Mijn mooiste overwinning gaat naar de hemel: ik denk aan hen die er niet meer zijn. Jullie leven in mijn hart, bedankt om me te beschermen.’
ONDERGOEDMODEL
Ook in haar romantische leven heeft Justine moeten vechten voor haar geluk. Tijdens haar grote successen stond Pierre-Yves Hardenne altijd aan haar zijde. De twee hadden elkaar leren kennen als tieners, met een passie voor tennis als grootste gemene deler. Ze waren op elkaar aangewezen en leken ook een perfect koppel toen ze elkaar in 2002 het jawoord gaven. Hun relatie kreeg zelfs enigszins showbizz-allures toen ze besloten om samen in Monaco te gaan wonen. Alleen… gaandeweg vervreemdden ze van elkaar. In 2007 kwam het tot een scheiding. Een peperdure scheiding, die Justine alles bij elkaar zo’n 6,5 miljoen euro zou hebben gekost. Pierre-Yves kreeg onder meer een privévliegtuig en het appartement in Monaco.
Een jaar later, in 2008, leek Justine opnieuw te stralen. Op de Australian Open deed ze een hartjesgebaar richting tribune. De ontvanger was de Zuid-Afrikaan Stiaan Kotze. Een ondergoedmodel, die behoorlijk voortvarend was. Na enkele dates vertelde hij aan iedereen die het wilde horen dat Justine en hij op trouwen stonden. Daar was zij razend over. Toen hij niet veel later iets te veel interesse toonde voor het vermogen van Justine, was de breuk een feit. Kotze bleek een oplichter, die ook al verschillende van z’n vrienden geld had afgetroggeld.
JUSTINE
‘Van nature ben ik warm en genereus, maar tijdens m’n carrière kwam ik dikwijls erg kil over. Ik weet dat’
GEHEIM HUWELIJK
Na haar afscheid van de sport waren het enkele vrienden die Justine op date stuurden met tv-regisseur Benoît Bertuzzo. Alle glamour was op dat moment al overboord gegooid, Justine ging op zoek naar een eenvoudig leven. Tekenend daarvoor: hun geheime huwelijk op Corsica in 2014, dat pas zes maanden nadien uitlekte. Met hem heeft ze alles gevonden waar ze al zo lang naar op zoek was. Genieten, dat is vooral niet speciaal doen. Heel af en toe komt het competitiebeest nog eens naar boven. Op donderdag staat padel op de agenda en dat doet Justine om te winnen. Maar wat nu vooral telt, is er zijn voor Lalie en Victor. Niemand die beter weet dan Justine hoe belangrijk het is om hen een stabiele basis te geven. ‘Mijn gezin is mijn prioriteit’, zegt ze dan ook. ‘Ik wil m’n kinderen veel vertrouwen geven. Het belangrijkste is dat ze passie vinden in wat ze doen.’
