De eindejaarsfeesten kunnen lastig zijn voor zij die recent afscheid moesten nemen van een geliefde en het gemis in deze periode hard voelen. Dat geldt jammer genoeg nog maar eens voor prinses Mabel, de schoonzus van koning Willem-Alexander. Tien jaar nadat zij en haar dochters Luana en Zaria hun eerste kerst moesten doorbrengen zonder prins Friso, die in 2013 overleed na een coma van anderhalf jaar, veroorzaakt door een ski-ongeval, staat er dit jaar opnieuw een lege stoel rond de feesttafel. Op 12 november bezweek Mabels jongere, levenslustige zus Nicoline Wisse Smit aan een agressieve kanker. Zes dagen later werd ze in intieme kring begraven, nieuws waar de Nederlandse Story pas deze maand over berichtte. De prinses, die een bijzondere band heeft met haar schoonmoeder Beatrix, woont in Londen, maar was het afgelopen jaar vaak aan het ziekbed van haar zus in Nederland te vinden. De schrijfster en communicatiestratege Nicoline, die vijftien dagen voor haar 53ste verjaardag overleed, had zich sterk gemaakt dat ze de kanker met iedere vezel in haar lichaam zou bestrijden, maar het mocht niet baten. Voor Mabel en haar dochters is het een nieuwe zware beproeving.
STRALENDE LACH
Nicoline Wisse Smit had in februari al aangekondigd dat ze aan een agressieve kanker in een ‘vergevorderd stadium’ leed. De ziekte was eind vorig jaar vastgesteld. ‘Als kankerpatiënt heb ik besloten en gekozen dat ik wil begrijpen waaraan ik lijd en hoe kanker werkt’, schreef Nicoline op haar website. ‘Het maakt dat ik veel research doe en me volop laat adviseren door mensen die over bepaalde onderwerpen meer weten dan ik of bepaalde dingen beter begrijpen. Van mijn moeder leerde ik dat je in het leven bij het maken van een keuze de uitkomst vaak niet weet.’ Nicoline bleek over evenveel humor en veerkracht te bezitten als haar koninklijke zus. ‘Terug op de fiets van een gesprek met de huisarts over wilsverklaringen en euthanasie, komt het met bakken uit de hemel. Ik besluit mijn lievelingswinkel in te vluchten’, schreef ze. ‘Terwijl ik het ene na het andere stuk pas, raak ik met de verkoper aan de praat. Op een goed moment zegt hij iets over mijn gebruinde huid. Zal ik hem vertellen over de pillen die ik slik? Dat die bruine huid het gevolg is van de behandeling. Maar als ik dat doe, werkt het als een dominospel. Immers, uitleggen dat ik amper in de zon heb gezeten, maar heel snel kleur en dat dit vermoedelijk een bijwerking is van de pillen van het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis, brengt het gesprek automatisch op kanker. En soms, heel soms, heb ik daar simpelweg geen zin in. Dus kijk ik hem aan en zeg met een stralende lach: ik ben zonnebankuitbater van beroep.’
STROMEN VAN ENERGIE
Prinses Mabel zocht Nicoline aan als meter van gravin Zaria, haar jongste dochter met prins Friso. De twee zussen hadden een erg hechte relatie. Ze deelden dan ook van jongs af een trauma: hun vader Hendrik Los verdronk toen ze respectievelijk amper negen en zeven jaar oud waren. Hendrik wou een buur helpen die tijdens het schaatsen in een wak in het ijs was terechtgekomen, en verzeilde er zelf ook in. Dat gebeurde op 18 februari 1978, bijna dag op dag 24 jaar voor Friso bij het skiën bedolven raakte onder een lawine, die hem in een coma bracht waar hij nooit meer uit zou komen. Moeder Flos hertrouwde zes jaar na de dood van haar eerste man met Peter Wisse Smit, een directeur bij de Rabobank wiens achternaam de tienermeisjes aannamen. Hij schonk hen nog een zus, Eveline, maar ook van hem moesten ze in 2000 afscheid nemen. En vorige maand verloor prinses Mabel dus Nicoline, die eigenaar was van haar eigen communicatiebureau, Wis & Waarachtig, en nog boordevol initiatieven zat. Zo was ze te boeken als spreker: ‘Ze streeft naar een leven vol liefde en ziet het hart als het meest waardevolle gereedschap. In alles wat ze doet staan mensen, groei en passie centraal’, prees haar agent Nicoline aan. Zelf vond ze dat ze ‘in haar kracht’ zat. ‘De hoekstenen van mijn fundament staan steviger dan ooit. Daarbij zie ik meer dan dat ik in tijden gezien heb. Mijn zintuigen stromen van energie.’
PROFESSOR IN DE LIEFDE
‘Waar ik soms doolde, zocht naar focus of me afvroeg waarom de dingen niet liepen zoals gepland, lijkt het alsof er nu een innerlijke TomTom de juiste richting geeft, zowel zakelijk als privé’, deelde Nicoline voor haar diagnose. ‘Daarbij bemerk ik dat wat eerst een hindernis leek, nu een sprongetje naar succes is. Als een zaadje dat geplant is en waarvan je weet dat de bloem met de tijd alleen maar mooier, sterker en weerbaarder wordt. Die bloem blijft voor mijn omgeving niet onopgemerkt. Mijn hele omgeving werkt geolied mee. We vormen samen een prachtig boeket. Te weten dat ik aan de basis sta van dat alles, geeft me het gevoel dat alles mogelijk is’. Naast haar beroep als communicatiestratege was Mabels zus een begenadigd schrijfster. Na haar echtscheiding publiceerde ze in 2007 Julia heeft twee huizen voor haar dochter Lotte. ‘Zij besloot dit boek te schrijven vanwege haar behoefte aan een goed kinderboek om haar scheiding bespreekbaar te maken’, aldus de uitgeverij. Daarna volgde het boek Ik min je, een bloemlezing van de liefdesbrieven die Nicoline in 2012 begon te schrijven. In maart 2020, bij het uitbreken van de covid-pandemie, begon ze dat dagelijks te doen. Via sociale media konden mensen verzoeken sturen waaruit Nicoline, die zichzelf gekscherend tot ‘professor in de liefde’ omdoopte, er elke dag een plukte.
STEUN EN TOEVERLAAT
‘Ik mocht even geleden namens een man die zijn dochter bij de MH17-ramp (de vlucht vanuit Amsterdam die in 2014 door Rusland werd neergeschoten, red.) is verloren een brief schrijven aan zijn nichtje. Zij heeft enorm veel voor hem betekend. Ze was zijn steun en toeverlaat. Nu zit ze met een burn-out thuis’, vertelde Nicoline in 2020. ‘Hij wilde heel graag iets voor haar doen, maar kon het simpelweg niet. Achteraf heb ik nog even contact gehad met de man en hij zei tegen mij dat ik precies heb gedaan wat hem zelf niet lukte: haar op deze manier een hart onder de riem steken. Dat raakte me ontzettend. Ik vind het mooi dat mijn woorden zoiets teweeg kunnen brengen.’ Nicoline tikte haar brieven op een ouderwetse typemachine omdat ze ‘geen delete-knop’ kon gebruiken: ‘Ik denk na over wat ik wil schrijven. Daarna volg ik mijn gevoel’, zei ze. ‘Het geluid van de toetsen stelt me gerust en geeft vertrouwen. Het schrijven houdt mijn wereld groot, want ik moet me inleven in iemand anders.’ Het empathische ‘prachtig boeket’ dat Nicoline was, is dus geknakt in de bloei van haar leven, waarmee de wereld van Mabel net weer kleiner wordt. De prinses, die via Friso’s slimme investeringen een van Nederlands rijkste vrouwen is, verschijnt slechts een handvol keren per jaar in het openbaar, al vormt ze een onmisbare schakel binnen de koninklijke familie. Koning Willem-Alexander probeerde na Friso’s overlijden het gemis zo goed en zo kwaad mogelijk op te vangen voor zijn dochters Luana en Zaria, en de tragedie scherpte Mabels band aan met prinses Beatrix, die vaak bij haar schoondochter in Londen verblijft. Het is een vangnet waar Mabel nog maar eens op moet terugvallen.
