Serena’s moeder emigreert als jonge vrouw van Brabant naar Italië voor de liefde. Ze krijgt twee kinderen van haar man. Serena is het derde kind van haar moeder. Als haar moeder zwanger van haar is, houdt haar huwelijk geen stand en keert ze met haar kinderen terug naar Nederland. Serena: “Mijn moeder heeft mijn broer, zus en mij altijd verteld dat onze vader haar verliet tijdens de zwangerschap. Dat was lastig om te horen voor mij. Waarom bleef hij wel toen mijn broer en zus kwamen, maar niet toen ik kwam? Ik voelde me als jong meisje het afgewezen kind, maar heb nooit getwijfeld aan het verhaal dat mijn vader ons in de steek had gelaten.”
Onderbuikgevoel
Terwijl haar moeder in Nederland alleen drie kinderen opvoedt, trouwt haar vader in Italië opnieuw en krijgt hij nog een dochter. Hij komt een paar keer op bezoek in Nederland en belt op verjaardagen zijn kinderen om ze te feliciteren. “Mijn moeder was een vrijgevochten, lieve vrouw. Ze was tegen ons open over alles, dacht ik altijd. Toen ik vier jaar was kreeg ze een nieuwe liefde, mijn stiefvader. Maar wat ik drie jaar geleden ontdekte, is dat de Italiaan waarvan ik dacht dat hij mijn vader was, mijn vader niet is. Meer dan vijftig jaar lang heeft mijn moeder mijn broer, zus, mij én haar tweede man een leugen voorgeschoteld.”
Serena’s ‘vader’ heeft het verhaal al die jaren met haar moeder meegespeeld. Hij belde Serena ook op op haar verjaardag om haar te feliciteren, terwijl hij wist dat zij niet zijn dochter was. “Toen ik zestien was, ben ik samen met mijn vijf jaar oudere zus naar onze vader in Italië gegaan. Ik weet nog hoe anders hij naar haar keek. Ik keek in die tijd tegen mijn zus op, ik vond haar knapper en slimmer. Ik voelde dat mijn vader meer voelde voor haar dan voor mij. Achteraf denk ik: mijn onderbuikgevoel zat goed.”
Hints
Een paar jaar geleden werden er in Serena’s familie opmerkingen gemaakt over haar afkomst die haar aan het denken zetten. “Het begon met een kinderfoto die mijn zus op Facebook plaatste. Naar aanleiding van die foto raakte ze in een discussie met onze Italiaanse halfzus. Er werd een hint gegeven dat mijn moeder alleen met twee kinderen in de Italiaanse badplaats Varazze verbleef, tijdens haar huwelijk. Een jaar later zat mijn stiefvader bij een kennis van mijn vader. Die floepte er ineens uit: ‘De jongste is niet van Alberto.’
‘MEER DAN VIJFTIG JAAR LANG HEEFT MIJN MOEDER GELOGEN TEGEN MIJN BROER, ZUS EN MIJ’
Over het verblijf in een badplaats had ik al eerder eens iets gehoord. Omdat mijn broer op jonge leeftijd last had van zijn longen, ging mijn moeder op doktersadvies met hem en mijn zus een half jaar naar de kust. Waar we nooit over nagedacht hadden, is dat er een mogelijkheid was dat ze in die periode zwanger was geworden van een andere man dan mijn vader…
Toen ik de leugen ontdekte, leefde mijn moeder nog, maar ze leed aan alzheimer en woonde in een verpleeghuis. Ze kon bijna niet meer praten. Mijn broer, zus en ik hebben DNA-testen gedaan en wat de kennis van mijn vader zei, klopte: zij hadden een andere vader dan ik. Mijn zus heeft onze moeder geconfronteerd. Ze sprak toen de drie woorden: ‘Ik zeg niks.’ Daarna was ze weer weg. Voor mijn stiefvader, die ook al bijna vijftig jaar in mijn leven is, is het ook een shock. Zijn reactie was liefdevol. Hij zei: ‘Ze had het mij kunnen vertellen.’ Na de DNA-testen vertelde mijn Italiaanse ‘halfzus’ me dat zij wist dat ik een andere vader had. Mijn zogenaamde vader had het geheim van mijn moeder al op jonge leeftijd met haar gedeeld.”
Op onderzoek uit
De waarheid is voor Serena bijna te groot om te bevatten. “Mijn eerste gedachte was: dan ben ik niet het in de steek gelaten kind. Mijn moeder moet een affaire hebben gehad in de periode dat ze in de badplaats woonde. Ik dacht: waarom heeft ze daar zo’n lelijk verhaal van gemaakt? Inmiddels weet ik dat de vader van mijn broer en zus zijn kinderen na de breuk met mijn moeder in Italië wilde houden. Hij kwam uit een goede familie en had genoeg financiële middelen. Ik vermoed dat mijn moeder bang was om ons kwijt te raken en daarom besloot te liegen, maar zeker weten doe ik dat niet.” Als de waarheid boven tafel gekomen is, voelt Serena direct dat ze wil weten wie haar echte vader is. “Ik mailde de redactie van Spoorloos, maar ze vonden dat ik te weinig aanknopingspunten had om een zoektocht te starten. Daarom besloot ik zelf op onderzoek uit te gaan. Mijn Italiaanse halfzus had via haar vader papieren van een advocaat. Daarin stond dat mijn biologische vader destijds een hotelportier was met een vrouw en drie kinderen. Ook wist ik de naam van de badplaats waar mijn moeder tijdelijk woonde. Met die gegevens ben ik gaan zoeken.”
‘MIJN ITALIAANSE ZUS ZEI LATER: IK ZAG METEEN DAT JE FAMILIE WAS’
Vastberaden
Serena maakt een flyer met een QR-code en plaatst die op Facebook. “Er reageerde een Italiaan die meer wist en me van alles kon vertellen. Hij wilde met me afspreken, maar trok zich uiteindelijk helaas terug. Ik was toen al in Italië en heb flyers opgehangen in Varazze. De Italiaan die reageerde was de vroegere overbuurjongen van mijn biologische vader en zijn gezin. We bleven contact houden, hoewel hij het lastig vond om zich uit te spreken. Mensen in mijn omgeving zeiden dat het geen zin had wat ik deed. Maar het was geen optie om mijn vader niet te vinden. Al had ik bij iedereen in dat dorp persoonlijk moeten aanbellen: ik móést weten wie mijn vader was.” Haar vastberadenheid pakt goed uit: in 2024 vindt ze na lang zoeken in Italië haar biologische familie. “Ik kwam in contact met een vrouw die bevriend was met de vrouw van een Italiaan, van wie ze wist dat zijn vader drie kinderen had én hotelportier was geweest in Varazze. Ze bracht me met hem in contact. Hij vertelde me dat zijn vader in 2020 was overleden. Als hij mijn halfbroer was, dan zou mijn vader dood zijn. Hij vertelde me dat hij een zus had en dat hun broer was overleden. Ik wilde graag DNA-testen doen en daar stonden ze gelukkig allebei open voor. Na de testen moesten we vier weken wachten op de uitslag.”
Fijne man
In de zomer van 2024 heeft Serena twee positieve DNA-testuitslagen: Antonello en Maria Rosa zijn haar broer en zus. “Mijn Italiaanse zus zei later: ik zag meteen dat je familie was. Ze kon aan me zien dat ik een ‘Visintin’ – haar familienaam – was. Het contact was fijn, ze waren vriendelijk en behulpzaam. Toen ze me een foto van mijn vader lieten zien, dacht ik: wat een fijne man, die mag best mijn vader zijn. Daarnaast was er ook herkenning. In de foto van mijn vader op jongere leeftijd herkende ik mezelf. Ik zag dat ik een mix ben van mijn vader en moeder, terwijl ik mezelf 53 jaar had voorgehouden dat ik alleen op mijn moeder leek.”
Hoewel ze haar vader niet meer kan ontmoeten, reisde ze samen met haar man en twee volwassen zonen in oktober af naar Italië: “In de auto onderweg naar mijn Italiaanse broer kreeg ik twee paniekaanvallen. Ik heb me als kind afgewezen gevoeld en daardoor voelde ik een diepe onzekerheid: ben ik wel goed genoeg en zal het wel klikken? Gelukkig was mijn angst nergens voor nodig. Toen we elkaar vastpakten, voelde dat meteen goed. Mijn zus heb ik ontmoet tijdens een volgend bezoek aan Italië. Ik lijk op haar, dat is bijzonder. Mijn Italiaanse broer en zus zijn lief en charmant. Ze hebben me het gouden kettinkje gegeven van mijn vader, zodat ik iets tastbaars van hem heb. Ze appen me vaak dat ze aan me denken en overladen me dan met hartjes.”
Affaire
Het verhaal van haar afkomst wordt steeds iets duidelijker voor Serena. Haar moeder kreeg in de badplaats waar ze tijdelijk verbleef een affaire met een oudere man, die getrouwd was en een gezin met drie kinderen had. Ze raakte zwanger van hem. Toen dat uitkwam, strandde haar huwelijk en ging ze terug naar Nederland. “Natuurlijk had ik liever gehad dat mijn vader nog leefde, maar dat ik er nu een broer en zus bij heb gekregen, is erg bijzonder. In de toekomst hoop ik een diepere band met ze op te bouwen en nog meer te weten te komen over mijn vader. Tegen mijn broer zei ik laatst dat het goed met me gaat, maar dat het ook moeilijk is om alles te verwerken. Hij zei: ‘We hebben elkaar gevonden, daar gaat het om.’”
‘MENSEN DENKEN DAT IK BOOS BEN OP MIJN MOEDER, MAAR IK VOEL VEEL LIEFDE VOOR HAAR’
Meer in balans
Haar moeder kampte met depressieve periodes, maar was volgens Serena ook de liefste moeder van de wereld: “Nu denk ik: zou ze depressief zijn geweest door het geheim dat ze met zich meedroeg? Het lijkt mij een enorme last. Mensen verwachten dat ik boos ben omdat mijn moeder loog, maar boosheid voel ik niet. Mijn moeder heeft helaas nooit de ruimte gevoeld om haar kinderen en haar liefde de waarheid te vertellen. Mijn eigen kinderen zijn 28 en 24 en ik heb ze meegenomen in mijn zoektocht. Ze zijn attent en behulpzaam en zeiden direct volmondig ‘ja’ toen ik ze vroeg of ze meegingen naar Italië. Een van mijn zoons zei laatst dat hij me energieker vindt dan voordat ik mijn familiegeheim wist. Ik denk dat hij gelijk heeft. Ik ben meer in balans en voel me rustiger. Ik ben lange tijd chronisch vermoeid geweest en kon de oorzaak niet achterhalen. Nu weet ik: een leugen vreet aan je. Hoe moeilijk de waarheid ook is, de blijdschap overheerst dat ik erachter ben gekomen hoe het zit. Als ik moet kiezen tussen een comfortabele leugen of een oncomfortabele waarheid, kies ik de laatste. Mijn moeder overleed vlak voordat ik erachter kwam wie mijn biologische vader is. Ik heb het er met haar nooit meer over kunnen hebben. Gelukkig voel ik veel liefde voor haar, kan ik haar liefde ook nog altijd voelen en laat ik haar weten: ‘Mama, het is goed.’”
REAGEREN?
Heb jij ook een bijzonder familieverhaal en wil je het delen? Mail het dan naar post@vriendin.nl
TEKST: HANNAH KÖNIG. FOTO’S: YASMIJN TAN, PRIVÉBEZIT. VISAGIE: WILMA SCHOLTE.
