‘Onder druk wordt steenkool diamant’, schrijft Ruben op zijn website. Een quote als een tattoo op de onderarm van een macho die zichzelf graag ziet als onbreekbaar. Onaantastbaar ook. Maar wat als die druk niet langer louter professioneel is? Wat als ze komt van rechtbanken, sociale media, werkgevers én vanuit twee landen tegelijk? Dan dreigt zelfs diamant te barsten. Exact waar Ruben Van Gucht vandaag lijkt voor te staan.
TROP IS TE VEEL
Ook zijn Instagram-bio liegt er niet om: ‘Als alles onder controle lijkt, dan ga je niet snel genoeg.’ Het is een mantra voor durvers, ondernemers en topsporters. Alleen: bij Ruben klinkt het steeds meer als een rechtvaardiging voor gedrag dat moeilijk nog als charmant of rebels te verkopen valt. Ruben Van Gucht had altijd iets flamboyants, de sportjournalist die niet bang was om tegen schenen te schoppen, die zijn mening gaf met flair. Jarenlang werkte dat, Vlaanderen hield van zijn scherpe tong en nonchalante zelfverzekerdheid. Maar trop is te veel en dat kantelpunt lijkt Ruben nu bereikt te hebben. Want 2024 en 2025 waren geen gewone jaren, maar een aaneenschakeling van fratsen, veroveringen, veroordelingen én een imago dat steeds meer wankelt.
Zijn naam dook op in lijstjes waar je liever niet in staat. In een Humo-poll schopte hij het tot de top tien van Lul van het jaar. Tegelijk verloor hij z’n plaatsje in de iets meer flatterende HLN-lijst van Belg van het jaar, waar hij in 2024 nog op 34 stond. Dat terwijl hij op sociale media had opgeroepen om voor hem te stemmen… Het zijn signalen, kleine barsten in de publieke sympathie - om het woord blamage niet te gebruiken - die samen een groter verhaal vertellen.
VALENTINE, ANNE SOPHIE…
Dat verhaal speelt zich niet alleen af op tv of sociale media, maar ook op liefdesvlak. Ruben maakt er sinds vorig jaar - onder druk van aanzwellende geruchten van een affaire met collega Ine Beyen? -geen geheim meer van dat hij zijn leven ‘anders’ organiseert. Zijn huwelijk met Blanka Vlašić (42), Kroatisch atletiekicoon en moeder van zijn zoon Mondo (3), is verre van een klassiek sprookje. Ze wonen apart, leven in twee landen en hebben - zo gaf Ruben zelf toe - een open huwelijk. Op papier klinkt dat mo-dern, eerlijk en volwassen. In de praktijk blijkt het vooral explosief. Want discretie en Ruben, da’s een apart verhaal.
Dat hij een affaire/relatie (kiest u zelf) heeft met schrijfster Charlotte Van Looy steekt hij al lang niet meer onder stoelen of banken. Deelden de twee eerst brave foto’s van voorzichtige dates, dan evolueerden de selfies naar steeds meer romantische (vakantie)kiekjes en intieme beelden.
Maar of Charlotte vandaag nog z’n enige buitenhuwelijkse ‘liefdesprojectje’ is, daar is nu twijfel over. Zo post Ruben sinds enkele weken volop foto’s met een nieuwe knappe jongedame, het 20-jarige West-Vlaamse model Valentine Besard. En opnieuw zien we hetzelfde stramien in de foto’s op Instagram: eerst samen een glas drinkend, daarna iets suggestiever en uiteindelijk weinig aan de verbeelding overlatend op een Kortrijkse hotelkamer. Geen mens die eraan twijfelt dat Valentine een nieuwe verovering is. Na of naast Charlotte?
En de honger van Ruben lijkt niet te stillen. Heel recent dook hij tijdens een jumpingwedstrijd in Mechelen op met alweer een andere blondine, ene Anne-Sophie Masson, een welgevormde tandarts. De twee poseerden met champagne en hun foto werd op hun beider Instagramverhaal begeleid door ‘Levitating’ van Dua Lipa. ‘Als je met mij wilt weglopen’, zingt zij. Subtiel is het niet. Het is veeleer Ruben ten voeten uit: zelfbewust, uitdagend, licht provocerend. En we weten intussen tot wat een glaasje bubbels met hem drinken kan leiden…
EER GEKRENKT
Ruben koestert z’n imago van vrouwenmagneet, maar wat voor de ene een levensstijl is, oogt voor de ander meer en meer als exhibitionisme. En steeds vaker klinkt de kritiek dat Ruben niet alleen zijn eigen imago aan het wankelen brengt, maar ook dat van zijn gezin meesleurt. Want terwijl hij zich in Vlaanderen als onverbeterlijke playboy toont, zit Blanka in Kroatië - waar ze wordt beschouwd als een nationale heldin - met hun kind. Daar kijkt men met steeds minder begrip naar het gedrag van haar man. Ook de Kroatische pers begint zich ermee te bemoeien. Artikels verschijnen waarin Ruben niet langer ‘de man van’ is, maar iemand die Blanka’s rustige imago onder druk zet. In België wordt er gegniffeld als blote vrouwenbenen te zien zijn in zijn hotelkamer. In Kroatië fronst men de wenkbrauwen. Wat voor ons BV-folklore is, raakt daar aan eer en reputatie.
En dan zijn er de rechtbanken. Drie keer in één jaar. In Gent kreeg Ruben 1.600 euro boete en 21 dagen rijverbod voor rijden onder invloed én zonder rijbewijs. Een dag later in Vilvoorde volgden drie maanden rijverbod en nog eens 1.000 euro boete. Dat alles komt boven op een eerdere veroordeling in Dendermonde: negen maanden rijverbod en 4.800 euro boete omdat hij minstens vijftien keer zonder geldig rijbewijs reed.
Vijftien keer. Dat is geen slordigheid. Dat is een patroon. Voor een sportjournalist - iemand die discipline en fair play moet belichamen - is dat nefast. Maar wat post Ruben op Instagram? Een foto van zichzelf aan het stuur van ’n Porsche met als bijschrift ‘2025’… Uitdagen alweer of is hij echt het rempedaal kwijt?
WARME MOMENTEN
Zelfs nadat hij bij de VRT op het matje werd geroepen, lijkt hij zich te blijven profileren alsof er niets aan de hand is. Opvallend daarbij is wel hoe verschillende BV’s het voor hem opnemen. Niels Destadsbader doet dat openlijk: ‘Vakman en lieve kerel. Punt.’ Yves Vanderhaeghe noemt hem eerlijk en recht voor de raap.
En ja, er zijn ook die warme, menselijke momenten. Zoals het oudere koppel Rosette en Guido dat zijn portefeuille vond en terugbracht. Ruben trakteerde hen op een trappist. Het toont dat hij geen karikatuur is. Dat er achter het imago ook gewoon een man zit. Een professional ook. Toen Ruben recent in de radiostudio van Peter Van de Veire van zich afbeet, wees hij er terecht op dat hij een paar duizend VRT-opdrachten vlekkeloos vervulde. Maar de manier waarop hij het deed, maakte nog maar eens duidelijk dat hij weinig tot geen berouw voelt over die keren dat hij de mist in is gegaan.
Rehabilitatie in 2026 lijkt weinig waarschijnlijk. Vlaanderen houdt dan wel van comebackverhalen, maar alleen als ze oprecht zijn en het ego wordt geparkeerd
Gas terugnemen? Het is duidelijk zijn stijl niet. Terwijl Tom Waes na zijn eigen misstap koos voor stilte, schuldinzicht en herstel, lijkt Ruben te blijven versnellen. Meer posts. Meer projecten. Een boekingsagent moet zijn droom om als dj RVG internationaal bekend te worden helpen waarmaken. Er is ‘Wielerclub Wattage’ dat opnieuw door Vlaanderen trekt. ‘Alive and kicking’, schrijft hij. Het klinkt stoer. Maar ook een tikje blind. Zelfs cabaretiers lieten hem opvallend links liggen in hun eindejaarsconferences. Geen scherpe grappen, geen genadeloze ontleding. Alsof men voelt: dit is nog bezig. Dit is geen afgerond verhaal. Dit is iemand die op een kruispunt staat.
OPRECHTHEID
En dat kruispunt zal dit jaar allesbepalend zijn. Blijft Ruben Van Gucht de rol spelen van ongenaakbare rebel, overtuigd dat hij overal mee wegkomt? Of beseft hij dat imago geen schild is tegen realiteit? Dat vrijheid zonder verantwoordelijkheid uiteindelijk altijd een prijs heeft?
Eén ding is zeker: als Ruben dit tempo aanhoudt, wordt 2026 geen jaar van rehabilitatie, maar van verdere polarisatie. Zijn positie bij de VRT komt onder druk, zijn geloofwaardigheid slijt en ook internationaal - met Kroatië op kop - groeit de scepsis. Maar als hij wél kiest voor stilte, reflectie en echte grenzen, kan het tij nog keren.
Vlaanderen houdt van comebackverhalen. Maar alleen als ze oprecht zijn. Als het ego wordt geparkeerd en professionele prestaties het woord voeren. Steenkool onder druk wordt diamant, zegt Ruben. Dat klopt. Maar soms wordt het ook gewoon stof. Hopelijk hoeft het voor hem zover niet te komen en laat hij de vakman in zich zegevieren. Want alleen dan blijven Vlamingen smullen van een frats hier en een flirt daar. En geven ze met veel plezier een tweede kans. Of zelfs een derde.
