Toen Amber Naert werd gecast voor ‘Juliet’, was ze een onbeschreven blad dat zonder acteerervaring van de speelplaats kwam aangewaaid. Intussen krijgt ze complimenten van onze notoir fronsgrage Dwarskijker en wordt ze gevraagd voor de volgende seizoenen van ‘Nonkels’ en ‘Chantal’. Een ster is rijzende!
AMBER NAERT «Amai, ik heb dit seizoen zo genoten! Bij het eerste liep ik nog stressy en gecrispeerd rond omdat ik het, met al mijn gebrek aan ervaring, bijna te goed wilde doen. Ik heb een redelijk groot plichtsbesef: het moet in orde zijn, anders stel ik mensen teleur, en dat doe ik écht niet graag (lachje). Maar deze keer ben ik zorgeloos binnengewalst. Charlotte De Bruyne (die titelpersonage Juliet vertolkt, red.) heeft me geleerd hoe je met vreugde acteert. Haar beste raad was: ‘Chill! Je moet je tekst kennen, maar voor het overige moet je het niet te ingewikkeld maken. Het mág leuk zijn!’»
HUMO Zij heeft je onder haar vleugels genomen, je noemt haar weleens je leuke tante.
NAERT «Jaja, tante Charlotte! Al tijdens de allereerste audities voelde ik een klik. Onlangs heeft ze me gezegd dat het bij haar net hetzelfde was (glimlacht). In het begin had ik dan wel zenuwen, maar bij haar was ik altijd op mijn gemak. Ik kan altijd bij haar terecht, niet alleen als het over het acteren of de job gaat. Bij haar kan ik ademen.»
HUMO In het tweede seizoen is de relatie tussen jouw personage Chloë en Juliet helemaal gekanteld.
NAERT «Leuk, hè? Chloë is de moederfiguur geworden die zorgt voor het eten en de afwas, Juliet het ongeleide projectiel dat in het midden van de nacht stiekem binnen komt gestrompeld met haar lief. Waarop Chloë haar streng toespreekt over het gebruik van voorbehoedsmiddelen: ‘Ik hoop dat jullie het veilig doen!’ (lacht)
»Het irritantpuberale is er wat uit bij Chloë. Ze aarzelt nog altijd niet om haar frustraties te uiten, met dit verschil dat die deze keer terecht zijn. Chloë heeft dit seizoen vaak gelijk, ook als ze kwaad is. Terwijl Juliet vrolijk rondfladdert in de rotsvaste overtuiging dat ze de beste moeder aller tijden is. Die dynamiek is heel grappig.»
HUMO Je acteercarrière kende plots een bliksemstart: je eerste twee rollen heb je in twee dagen tijd gekregen.
NAERT «Op een maandag – ik weet het nog goed, ik was op reis met mijn mama, die net drankjes was gaan halen – kreeg ik telefoon van regisseur Anke Blondé (van wie nu ook de Lernout & Hauspiefilm ‘Dust’ in de bioscoop loopt, red.): of ik wilde meespelen in ‘Juliet’? Eén dag later bleek ik ook te zijn gekozen voor de Ketnetreeks ‘Kids on the Block’. Voordien was ik nog nooit gecast! Dat was verwarrend: wat staat er allemaal te gebeuren? Wat moet ik doen? Bij ‘Kids on the Block’ had ik een deugddoend klein rolletje, omringd door leeftijdgenoten, maar bij ‘Juliet’ stond ik als onervaren 15jarige opeens op een massieve, volwassen set. Niet verwonderlijk dat ik aanvankelijk overweldigd was.»
HUMO Het lief van Chloë wordt gespeeld door de geweldige Thibaud Dooms, die een patent heeft op dreigend ogende psychopaten.
NAERT «Vlak voor we samen op de set stonden, had ik hem bezig gezien in ‘Skunk’, een film waarin hij onder meer een paar mensen scalpeert (lacht). We hebben er vaak mee gelachen dat hij in ‘Juliet’ een doodbraaf drolletje speelt: we hebben hem de bijnaam Labrador gegeven. Hij kan zéker even goed cute als angstaanjagend acteren.»
HUMO Is acteren voor jou intens?
NAERT «Ik kan wel een knopje omdraaien. Zelfs een zware scène kruipt niet met een in de kleren, tenzij ik een lastige dag heb of héél moe ben. Zo was er een shot waarin ik met mijn hoofd tegen de trapleuning moest knallen. Het was al laat, ik was onvoorbereid en ik bakte er niks van. Toen ben ik naar het toilet gelopen en daar heb ik keihard gehuild. We hebben zestien takes gedraaid, en uiteindelijk hebben ze er niet één van gebruikt. Je merkt dat ik nog veel te leren heb (lacht).»
DIKKE NEK
HUMO Waar beginnen en eindigen de gelijkenissen tussen jou en Chloë? Heb je je haar ooit paars geverfd? Speel je graag gitaar?
NAERT «Gitaarspelen zou ik nog wel zien zitten – idealiter als ik het virtuoos zou kunnen, zonder ervoor te moeten oefenen (lacht) – maar voor het overige kunnen Chloë en ik amper méér van elkaar verschillen. Ik hoop dat ik niet te veel van haar weg heb.»
HUMO Zo vervelend is ze nu ook weer niet.
NAERT «In het eerste seizoen wel. Toen kon ze echt onredelijk bits zijn en had ik vaak compassie met Juliet, die zo haar best deed en telkens de deur in haar gezicht kreeg.
Als ik zelf ambetant rondloop, zegt mijn vader weleens: ‘Geen Chloëtje doen, hè!’ – goed wetende dat ik daar natuurlijk nog ambetanter van word (lacht). Nee, met de oude Chloë zou ik nooit bevriend kunnen zijn – ik zou nooit zo naar iemand snakken – maar wél met die van het tweede seizoen. Ik vind dat ze een sterke persoon aan het worden is.
»Fysiek zien we er trouwens totaal anders uit. Ik kleur mijn haar niet, en zij loopt meestal met een dikke laag schmink rond – ik doe bijna niets. Er zijn mensen van wie ik weet dat ze naar ‘Juliet’ kijken, maar die me nog nooit herkend hebben (lacht).»
HUMO Ben je in het Kortrijkse studentenleven al een celebrity?
NAERT «Totaal niet! Prima voor mij, hoor. Als het toch gebeurt dat mensen, vaak docenten, me aanspreken over mijn acteercarrière, vind ik dat altijd awkward. Natuurlijk ben ik supertrots, maar ik heb in het middelbaar enkele nare ervaringen gehad.»
HUMO Je werd een dikke nek genoemd omdat je vaak lessen miste door opnames.
NAERT (knikt) «Veel leerlingen waren er niet mee gediend dat ik begon te acteren. Iemand zei zelfs: ‘Je laat iedereen in de steek.’ Ik kende die gast amper! Terwijl ik altijd mijn best heb gedaan om geregeld met mijn vriendinnen af te spreken. (Denkt na) Echt grote trauma’s zijn dat niet, maar die periode heeft me toch getekend. Het heeft me minder enthousiast gemaakt om te vertellen over wat ik doe. Aan mijn vriendinnen vertel ik alles, maar voor de rest houd ik me liever gedeisd.»
HUMO Niks mis mee met terecht trots zijn, toch?
NAERT «Nee, en ik bén ook trots. Ik vind het nog altijd onwezenlijk wat ik plots allemaal mag doen. Soms lig ik in mijn bed naar het plafond te staren, kauwend op de vraag: ‘Hoe is dit allemaal kunnen gebeuren?’ Ik bedoel maar: onlangs heb ik voor ‘Nonkels’ een hele dag naast mijn grote held Wim Willaert mogen acteren!»
HUMO Hij zit ook in het tweede seizoen van ‘Juliet’.
NAERT «Ja, maar daarin hadden we jammer genoeg geen scènes samen. Voor ‘Nonkels’ was ik zo zenuwachtig, maar hij – de geniale, warme, geestige acteur uit ‘Eigen kweek’ – pakte me direct vast: ‘Heeey, ik doe ook mee in ‘Juliet’!’ Ik kon alleen maar uitbrengen: ‘Ik ook!’ (lacht)
‘Toen ik begon te acteren heb ik enkele nare ervaringen gehad. Daardoor ben ik minder enthousiast om te vertellen over wat ik doe’
»Op Instagram lees ik voortdurend: ‘Don’t meet your heroes.’ In het geval van Wim Willaert is dat totale onzin. Hij zei nog: ‘Jij zou goed passen in ‘Chantal’.’ En kijk, twee weken later had ik er een rol in!»
HUMO Word je even snel kwaad als Chloë?
NAERT «Totaal niet, en gelukkig maar: haar lontje is soms wel heel kort. Ik zal eerder mijn woorden inslikken en later op mijn kamer – of op het toilet van de set – uitgebreid in tranen uitbarsten (lacht). De keerzijde van die medaille is dat ik er minder goed dan Chloë in ben om te zeggen wat er op mijn lever ligt. Ik ben altijd bang dat de andere persoon boos zal worden. Dan bewaar ik liever de lieve vrede.»
HUMO Chloë wordt bijna verteerd door onzekerheid, sta jij sterk in je schoenen?
NAERT «Nu wel, maar dat is niet altijd zo geweest. In het middelbaar was ik écht onzeker, voor een groot stuk door die onprettige reacties. Ik had wel vrienden, maar om eerlijk te zijn: ik vind het altijd moeilijk om me volledig bij de groep te voelen. Ik sta precies continu met één been buiten de cirkel. Dan twijfel ik of ik wel welkom ben, of mensen zich niet stiekem aan me ergeren. Ik ben een veel te grote overdenker. Als er op stage – ik studeer verpleegkunde – een kleine miscommunicatie is, ben ik er met een van overtuigd dat ik gebuisd ben.»
HUMO Ben je altijd zo streng voor jezelf?
NAERT «Misschien wel. Ik raak gewoon snel in paniek. Sorry! Maar dan ga ik met mijn vriendinnen praten en de volgende dag word ik wakker met het besef: oké, ik was gewoon een beet je dramatic (lacht). Dat hoort bij een actrice, zeker?
»Vreemd genoeg kan ik als actrice wél heel goed dingen loslaten. Als ik acteer, valt alle ballast die door mijn hoofd zit te malen helemaal weg. Zo bezien is acteren een soort zentherapie. Als het maar werkt, hè.»
NAAST DE ZEE
HUMO We hebben voor dit interview afgesproken in een Kortrijks café. Je zit hier op kot?
NAERT (knikt) «Sinds ik twee jaar geleden verpleegkunde ben beginnen te studeren. Het is toch een nieuwe wereld, hè: plots woon je samen met mensen die je vijf minuten eerder van toeten noch blazen kende. Maar ik heb snel de klik gemaakt, het werd ongelofelijk leuk en nu vind ik het jammer dat het al mijn laatste jaar op kot is: volgend jaar heb ik bijna uitsluitend stages en is het logischer om weer thuis te wonen.»
HUMO Waar is dat, thuis? Ik heb gelezen dat je afkomstig bent van Ieper, Lichtervelde én Moorslede.
NAERT (lacht) «Ik bén ook echt van al die plekken. Ik denk dat ik in mijn leven al zeker twintig keer ben verhuisd – maar wel altijd binnen West-Vlaanderen. Mijn ouders zijn gescheiden, en ze hebben elk afzonderlijk ook weleens van appartement gewisseld. Met mijn papa woon ik nu al een tijd in Geluveld, met mijn mama sinds een maand in Lichtervelde.
»Als ik één plek heb die echt van mij is, dan wel Oostende, waar ik geboren ben. Mijn oma woont er, en ik ben bijna even vaak bij haar geweest als bij mijn ouders. Als ik ziek was: naar oma! Als ik wilde shoppen: naar oma! Zo ben ik voor een groot stuk naast de zee opgegroeid.»
HUMO Is oma tevreden met je acteercarrière?
NAERT «Tuurlijk, ze vindt het superleuk! Zelf heeft ze vroeger gefigureerd in een film, een mengeling tussen documentaire en fictie, die jammer genoeg nooit is uitgekomen. Ze heeft altijd gezegd: ‘Die droom heb je van mij, geniet er maar dubbel en dik van.’»
HUMO Chloës zoektocht draait eigenlijk om een thuis vinden. Jij komt uit een warm nest.
NAERT «Ja! Mijn ouders zijn wel uit elkaar, maar het was geen vechtscheiding. Ze komen nog altijd goed overeen en ik heb me altijd bij allebei geborgen gevoeld. Het kan ook anders lopen: ik ken veel verhalen van kinderen die een straat verder moeten worden afgezet, zodat de ouders elkaar toch maar niet in de ogen hoeven te kijken. Het lijkt me enorm triest om er constant getuige van te moeten zijn hoe je ouders elkaar niet kunnen uitstaan. Van die littekens ben ik gespaard gebleven.
»Mijn mama en papa hebben daar ook hun best voor gedaan. Ze hebben er, tussen al het verhuizen door, altijd rekening mee gehouden dat ik op dezelfde school kon blijven. Mijn mama is trouwens leerkracht op de lagere school waar ik ook heb gezeten. Heel makkelijk, zo konden we carpoolen (lacht).»
HUMO Denk je er al over na om het huis uit te gaan?
NAERT «Het is dubbel: alleen wonen – een eigen stek waar je kunt doen wat je wilt, mét een hond en een kat – lijkt me geweldig, maar tegelijk vind ik het een treurige gedachte dat ik nooit meer zou thuiskomen bij mama of papa.»
HUMO Hebben je kotgenoten al watch parties voor ‘Juliet’ georganiseerd?
NAERT «Ja! Gisteren hebben we allemaal samen naar de eerste twee afleveringen gekeken. Het was fantastisch, al mijn vriendinnen zaten meteen vergrootglas mee te speuren met Juliet. Ik ook: omdat Chloë meestal niks met de misdaadonderzoeken te maken heeft, sla ik die delen van het scenario over: ik vind het veel leuker om me op tv onbevangen te laten meesleuren door de spanning en de intrige.»
STOMA
HUMO Ben je van plan om als verpleegster te gaan werken?
NAERT (stellig) «Als ik mag kiezen, dan blijf ik acteren. Verpleegkunde is heel duidelijk een plan B.»
HUMO Heeft je leraar natuurwetenschappen vroeger niet gezegd: ‘Als je een plan B hebt, dan focus je niet genoeg op plan A’?
NAERT «Juist, ja. Dat was één van mijn favoriete leerkrachten. Maar ik vond het een geruststellende gedachte om toch een diploma in handen te hebben waar ik altijd een job mee zou kunnen vinden die ik óók heel graag zou doen.»
HUMO Heb je een acteeropleiding overwogen?
NAERT «Jawel, ik heb zelfs de toelatingsproef voor het KASK gedaan, maar ik was er niet door. Ik ben ook één keer in het RITCS geweest. Toen voelde ik met een: wauw, hier wil ik ook zitten. Maar ik heb toch gekozen voor de zekerheid. Vooral mijn papa heeft me daarvan overtuigd. We hebben vaak samengezeten en gepraat over de beste manier om mijn acteercarrière aan te pakken. Mijn hoofd kan niet goed om met het onbekende: wat als ik louter actrice zou zijn, en ik zit maandenlang te wachten op een rol? Ik zit niet graag met mijn vingers te draaien.
»Maar zo druk als nu moet het ook niet blijven. De combinatie van acteren en studeren is soms echt stressy. Ik heb de komende maanden zestien examens! Soms moet ik keuzes maken. Als een auditie samenvalt met een belangrijke les, krijgt de auditie altijd voorrang. En toch moet en zal ik dat diploma halen, hoelang ik er ook over moet doen. Ik zou mezelf teleurstellen als ik mijn studie niet zou afmaken, daarvoor hebben mijn ouders er te veel voor betaald en heb ik er zelf te hard voor gewerkt.»
HUMO Waarom heb je eigenlijk verpleegkunde gekozen?
NAERT «Ik heb véél interesses. Mijn hobby’s gaan van schilderen en schrijven – ik droom elke nacht en daar maak ik de volgende dag graag een verhaaltje van – tot lezen en haken. Ik zou nog veel meer willen kunnen, maar heb niet het geduld om alles effectief te leren. Natuurlijk zou ik graag een marathon lopen, alleen krijg je me er niet voor buiten (lacht). Als ik één ding met Chloë gemeen heb, dan wel dat wispelturige. In het middelbaar wilde ik elke maand een ander beroep kiezen. Maar in die chaos was verpleegkunde het enige dat bleef hangen: ik heb op dat buikgevoel vertrouwd.
»Ik denk dat ik best zorgzaam ben en goed kan praten. Mijn vriendinnen zeggen me weleens – en dat vind ik het grootste compliment – dat ze graag naar mij komen als er iets is. Op stage merk ik dat ook. Ik ben zo’n verpleegster bij wie je je hart kunt luchten. Dat hélpt ook, merk ik. Het hoeft zelfs niet te worden uitgesproken, soms zie je gewoon aan een patiënt dat-ie deugd heeft gehad van een kleine interactie of een lange babbel. En daar word ik op mijn beurt dan weer blij en gemotiveerd van.»
HUMO Je krijgt voldoening van mensen, maar voor je hobby’s zoek je de eenzaamheid op. Ben je een loner of een groepsdier?
NAERT «Beide! Ik vind het heerlijk om alleen te zijn, ik zou bijvoorbeeld graag eens solo op reis gaan – zo bevrijdend. Maar tijdens de lesvrije week heb ik het meegemaakt dat ik helemaal alleen op kot zat en na een paar dagen voelde ik dat ik dringend mensen rond me nodig had.»
HUMO Dankzij ‘Een echte job’ weet intussen heel tv-kijkend Vlaanderen hoe emotioneel zwaar het beroep van verpleegster kan zijn.
NAERT «Mij zijn vooral de patiënten met een stoma bijgebleven, omdat ik merkte hoeveel schaamte ze hadden. Alles met sondes is voor de meeste mensen erg intiem en gênant. Soms moet je slecht nieuws brengen aan mensen met een tumor of met kanker, en dan kan ik me zo goed in hen verplaatsen dat ik er zelf zwaar van aangedaan ben. Ik moet toegeven dat ik de job vaak mee naar huis neem. Ik herinner me een man die vriendelijk, lief en zelfs dankbaar bleef, ook toen hij herviel, met alle mogelijke complicaties. Ik heb daar vijf weken stage gelopen, hij was er al toen ik aankwam en hij lag er nog toen ik vertrok. Het blijft door mijn hoofd spoken dat ik nooit zal weten hoe het met hem is afgelopen. Dat moet ik nog leren: dat het soms beter is om afstand te nemen en los te laten.»
‘Ik merk er niet veel van dat ik nu op tv kom. ik krijg alleen veel Instagramberichten van mannen die ouder zijn dan mijn vader’
HEILPRAKTIKER
HUMO We leven in tijden waarin er al eens een oorlog losbarst en de toekomst voor de eerste keer in decennia eerder donkerder dan roze kleurt. Weegt dat op je?
NAERT «Ik zit ermee, ja. Bij beelden van de vernieling in Iran begint mijn hoofd te tollen: waaróm? Stel je maar eens voor dat je in Oekraïne woont, naar de bakker gaat en de volgende dag moet zien hoe het bommen op je normale bestaan regent. Ik vind het een raar gevoel dat het leven hier intussen wel ongestoord z’n gangetje blijft gaan.»
HUMO Uit HUMO’s Grote Angstenquête bleek recent nog dat acht op de tien Vlamingen bang zijn.
NAERT «Da’s logisch, want alles lijkt zomaar te gebeuren. Opeens sleuren ICE-agenten in de Verenigde Staten onschuldige burgers uit hun huizen. Dat kán plots. Wie zegt dat we hier niet in die richting kunnen afglijden? Misschien ligt het aan mij, maar ik lees tegenwoordig veel vaker dan vroeger aan de lopende band verhalen over steek-en moordpartijen. Er treedt een soort gewenning aan de gruwel op, terwijl je daar eigenlijk nooit aan zou mogen wennen.»
HUMO Ben je geëngageerd of activistisch?
NAERT «Nee, maar ik ben wel in geïnteresseerd in activisme. Ik heb alleen geen bruggetje naar die wereld, ik weet dus niet goed waar te beginnen. Als mensen eens aan mijn mouw zouden willen trekken: zeker doen!»
HUMO In ‘Juliet’ loopt bij de spirituele damesclub Heel Vrouw een Heilpraktiker rond, een alternatieve dokter die beweert kanker te kunnen genezen door een soort handoplegging. Geloof jij makkelijk of ben je achterdochtig?
NAERT «Ik ben niet zo snel overtuigd – een vrouwencirkel zoals die uit ‘Juliet’ zou bij mij veel argwaan opwekken – maar over sommige dingen ben ik wel bijgelovig, hoor. Je zult mij nooit ofte never onder een ladder zien lopen.
»Op persoonlijk vlak ben ik ook niet makkelijk overtuigd: ik laat niet snel mensen toe. In een groep onbekenden ben ik heel verlegen. Dan word ik een people watcher die op een bankje gaat zitten om de mensen te observeren en kom ik er pas af wanneer ik me een beeld heb gevormd. Als ik iemand op straat zie, begin ik me ook altijd spontaan af te vragen wat zijn job zou kunnen zijn, en wat hij in de winkel heeft gekocht.
»Als ik me bij iemand op mijn gemak voel, wat al bij al snel gebeurt, wil dat nog niet zeggen dat ik die persoon ook vertrouw. Jezelf zijn is nog iets anders dan vollédig jezelf zijn. Er zijn niet veel mensen met wie ik echt over alles kan babbelen. Wel een paar, en dat is genoeg. Ik vind dat zelfs al redelijk uitzonderlijk: échte vertrouwenspersonen, bij wie je met het lelijkste en het mooiste terechtkunt, horen bij het allerbelangrijkste dat je kunt hebben, toch?»
BLAFFEN
HUMO Over vertrouwenspersonen gesproken: Chloë wil drie maanden wachten voor ze seks heeft met haar vriendje, waarop Juliet klaagt dat de jonge generatie zo conservatief en principieel is geworden. Wat vind jij?
NAERT «Ik zou het eigenlijk niet weten, omdat alles zo snel verandert. Ik ben twee jaar weg van het middelbaar en ik herken mezelf nu al totaal niet meer in de zesdejaars van vandaag. Dat is een andere cultuur! (lacht) Jongeren durven zich nu veel feller te uiten in hun stijl en in hun seksualiteit, terwijl in mijn jaar iedereen zich schaamde om uit de band te springen. Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik toen in Ieper zat en ik nu ook al eens in Gent kom (lacht).»
HUMO Wat verwacht je van de liefde?
NAERT «Ik hoop iemand te vinden met wie ik mijn leven kan doorbrengen, maar tegelijkertijd ga ik verwachtingen het liefst uit de weg. Anders raak ik misschien alleen maar teleurgesteld.
»Ik ben natuurlijk nog maar 19 – rustig, Amber! – maar ik heb nog nooit een echte relatie gehad. Ik vraag me weleens af of ik daarnaar moet beginnen te zoeken, terwijl ik er eigenlijk totaal geen zin in heb. Maar hoe ga ik anders de liefde ontdekken? Ach, ik heb geen nood aan een relatie, ik zou er voorlopig zelfs geen tijd voor hebben (lacht).»
HUMO Wat voor iemand zou het moeten zijn?
NAERT «Alleszins iemand die me mijn vrijheid gunt, die het oké vindt als ik met mijn drukke leven nu en dan een paar dagen weg ben voor een opname, en die me niet 24 uur per dag naast zich nodig heeft.»
HUMO Was het altijd een uitgemaakte zaak dat je op jongens viel?
NAERT «Een zoektocht was het niet. Ik kan me gerust aangetrokken voelen tot vrouwen, maar ik zie mezelf niet in een relatie met een vrouw. Ik kan er ook niks aan doen, ik val gewoon op mannen.»
HUMO Merk je dat je meer aandacht krijgt sinds je op tv komt?
NAERT «Eigenlijk niet, ik krijg alleen veel Instagramberichten van mannen die ouder zijn dan mijn 48-jarige vader (lacht). Vunzig zijn ze niet, hoor, ze sturen vooral complimenten met heel veel hartjes.»
HUMO Onlangs woedde het debat over het onveiligheidsgevoel bij vrouwen. Heb je de op applaus onthaalde boodschap van Soundos El Ahmadi gezien?
NAERT «Ja! Gelukkig heb ik nog nooit een situatie meegemaakt waarin ik me echt onveilig voelde, maar ik houd er wel rekening mee, zoals iedereen. Het fietspad van de sportschool ligt vlak naast een bos. Daar zoef ik al zigzaggend door, omdat ik de plekjes wil ontwijken waar ik van mijn fiets kan worden gesleurd. En als ik door een park wandel, zal ik ook weleens mijn sleutels in mijn vuist vasthouden. Bizar toch dat we daarover moeten nadenken?
»Met mijn vriendinnen heb ik wel een goede methode om opdringerige mannen af te schrikken. Als we weer eens door een groepje dronkaards worden achtervolgd, dan beginnen we gewoon heel luid in hun richting te blaffen als honden – dan druipen ze af met de staart tussen de benen (lacht).»
JULIET
VRT 1, zondag 22 maart, 20.55
